wete:nsciiappelijk bijblad. 79 



malen gewonden om een koperen staafje van omstreeks 4 centimeter lang 

 en 2,5 m.m, dik en deze staafjes werden door het gewigt van den draad , 

 die alvorens hij om het staafje gewonden was door den veerkrachtigen wand 

 van den klankbodem was gestoken , daartegen aan gedrukt, üe beide huizen 

 stonden elk op een heuvel , waardoor het mogelijk W3rd den draad in eene 

 kettinglijn van 16 of 17 meters diepte vrij te laten hangen. De draad be- 

 stond uit zes stukken , die met de uiteinden door ineendraaijing aan 

 elkaar waren verbonden. 



Elk woord nu , dat op een afstand van 5 tot 15 centimeter van den eenen 

 klankbodem luid, doch zonder merkbare stemverheffing werd gesproken, 

 kon tot op een afstand van 1 meter van den anderen zeer duidelijk worden 

 verstaan niet alleen , maar het fijnste onderscheid tusschen de stem van 

 den eenen of den anderen persoon, zoowel als de willekeurig voortgebragte 

 wijzigingen daarin konden met het grootste gemak worden waargenomen. 

 Ook bij het stilste weder was daarbij , doch zonder hinderlijk te zijn , iets 

 als een brommen in den draad bemerkbaar. Bij een eenigszins sterken 

 wind maakte dit eene verheffing van de stem des sprekenden noodig en 

 slechts bij een stormwind moest men van de mededeeling door gesproken 

 woorden afzien en tot seinen door tikken tegen de klankbodems zijne toe- 

 vlugt nemen. 



Bij stil weder kwam dit kloppen , ook als het slechts met een potlood 

 geschiedde, als een vier- tot zesvoudige echo terug. De snelheid van voort- 

 planting der trillingen in een ijzerdraad van 1 m.m. middellijn werd bij 

 een voorloopige proefneming met eene lengte van 330 meters daarvan be- 

 vonden 15 maal grooter te zijn, dan die in de lucht. [CarVs Repertorium 

 der Experimental-physik etc. , VI , S. 169). 



Ln. 



Over vloeistoven van groote verstrooö'ing,ikracht berigt prof. w. gibbs in 

 Slllimaris American Journal, Julij 1870, en daaruit PhilosopJiical maga- 

 zine, XL, p. 229. Zwavelkoolstof, zegt hij, heeft behalve de nadeelen van 

 groote vlugtigheid met hoogst onaangename reuk , nog dit groote , dat eene 

 temperatuurverandering daarin stroomingen doet ontstaan , die door de 

 vermenging van lagen van ongelijke digthcid hoogst nadeelig werken op 

 de scherpte der begrenzing van de spectra , welke men van een met die 

 vloeistof gevuld prisma verkrijgt. Hij heeft er zich op toegelegd om eene 

 van deze nadeelen vrije vloeistof van even groote, zoo mogelijk nog groo- 

 tere verstrooijingskracht te vinden. Na vele proefnemingen zonder gunstig 

 gevolg kwam hij eindelijk op het denkbeeld om te onderzoeken , of eene 

 oplossing van phosphorus in zwavelkoolstof misschien , door ook nog zwa- 



