WETENSCHAPPELIJK BIJBLAl). 



Verband tusschen de zonnevlekken, de magnetische declinatie en het noor- 

 derlicht. — In 1826 begon schwabe te Dessau eene reeks van waarnemin- 

 gen , waai'uit hij afleidde , dat er in het getal der zonnevlekken eenc 

 periode waarneembaar is, met een maximum, dat na 7 — 13 jaren terug- 

 keert. Wolf te Zurich toonde vervolgens aan , dat men , door de oudere 

 waarnemingen te verzamelen en kritisch te schiften , daaruit het bestaan 

 eener periode van omstreeks 1 1 jaren kan afleiden. Nieuwlings heeft 

 LOOMis , hoogleeraar aan het Yale College in Noord-Amerika , dit punt 

 nogmaals aan een naauwkeurig onderzoek onderworpen. Zijne uitkomsten , 

 kort zamengevat , zijn de volgende : 



1) De gemiddelde tusschenpoos tusschen twee elkander volgende ma- 

 xima van de zonnevlekken bedraagt nagenoeg juist tien jaren , maar zij 

 wisselt tusschen zeven en dertien jaren. 



2) De hoegrootheid van het maximum is veranderlijk; in het algemeen 

 volgen elkander twee of drie bijzonder sterke maxima op , die gevolgd 

 worden door twee of drie geringere maxima, 



3) De periode van tien jaren der zonnevlekken wordt teweeg gebragt 

 door de heliocentrische conjuncties en opposities der planeten Jupiter en 

 Saturnus. 



4) De voornaamste afwijkingen van de genoemde normale tien-jaarlijksche 

 periode worden veroorzaakt door de heliocentrische conjuncties en oppo- 

 sities van Venus en de aarde. 



5) Deze afwijkingen kunnen echter niet volkomen door den invloed der 

 planeten worden verklaard , zonder tevens aan te nemen , dat er eene 

 dergelijke seculaire verandering in het magnetisme der zon als in het 

 magnetisme der aarde plaats grijpt. 



Reeds wolf en vervolgens la3I0nt hadden het vei'band tusschen de ver- 

 anderingen in het aardmagnetisme en de zonnevlekken aangetoond. Ook 

 LOOMIS besluit daartoe. De waarnemingen op verschillende plaatsen ge- 

 daan werden herleid tot die van Praag als eenheid. Hij bevond dan : 



0) dat eene dagelijksche ongelijkheid van de magnetische declinatie 

 1870. 12 



