90 ALBUM DEK NATUUE. 



tot een bedrag van zes mimiten te Praag , onafhankelijk is van de veran- 

 deringen der zonsoppervlakte van jaar tot jaar ; 



7) dat een hooger bedrag dan zes minuten in de dagelijksche ongelijk- 

 heid der magnetische declinatie nagenoeg volkomen evenredig is aan de 

 hoegrootheid van de gevlekte oppervlakte der zon , zoodat men mag aan- 

 nemen , dat dit hooger bedrag hetzij het gevolg is van de verandering der 

 zonsoppervlakte , of dat beiden dezelfde gemeenschappelijke oorzaak hebben. 



Ten aanzien van het noorderlicht komt loomis tot de volgende uit- 

 komsten. 



8) In de poolstreken komt het noorderlicht bijna dagelijks gedurende 

 het geheele jaar voor en aldaar kan derhalve ten aanzien van het getal 

 der noorderlichten van geene periodiciteit sprake zijn , ofschoon het mo- 

 gelijk is , dat er zulk eene periodiciteit in den graad van schittering van 

 het noorderlicht bestaat. 



9) Op plaatsen waar gemiddeld jaarlijks 20 — 25 noorderlichten worden 

 waargenomen , kan het bestaan eener tien-jaarlijksche periode daarin dui- 

 delijk worden aangetoond. 



10) De tijden van het maximum en het minimum der zonnevlekken 

 beantwoorden op eene in het oog loopende wijze aan de tijden van het 

 maximum en minimum der talrijkheid van noorderlichten op middelbare 

 breedten. 



11) De elkander opvolgende maxima van het noorderlicht z^'n verande- 

 lyker dan die der zonnevlekken , zoodat men de tien-jaarlijksche periode 

 ligtelijk over het hoofd zoude zien , en men zoude besluiten , dat de ma- 

 xima slechts na tusschentijden van 60 jaren terugkeerden. 



12) Wanneer men de veranderingen in de zonnevlekken , de magneti- 

 sche declinatie en het noorderlicht door kromme lijnen voorstelt , dan 

 komen de meest in het oog vallende onregelmatigheden in de kromme lijn 

 van het noorderlicht overeen met dergelijke onregelmatigheden in de 

 kromme lijnen van de zonnevlekken en van de magnetische declinatie , 

 ofschoon de afwijkingen in het algemeen bij de eerste geringer zijn. 



13) Belangrijke storingen van het aardmagnetisme gaan gepaard met 

 buitengewone veranderingen der zonsoppervlakte op denzelfden dag en 

 doorgaans ook met het verschijnen van het noorderlicht. {American Jour- 

 nal of Science and Arts , 1870 , p. 153). Hg. 



Elektrische stroomen door elektrostatische inductie en verklaring van het 

 aardmagnetisme. — Uit eenige proefnemingen heeft felix makco , hoogleer- 

 aar te Turijn, het volgende besluit getrokken. «Wanneer eenig ligchaam 

 de electrostatische inductie ondergaat, dan ontstaat daaraan een stroom, 



