542 



nocarpac deseriptiouem el icoiit'ii» habemus in Amiuau. 

 stirp. viiv. ic. et descr. p, 201. r. lal». XXXIX., vidimiis iii- 

 snppr sperimina sponte euata Davuriae ef Alta'ica nee nou 

 hortensp horti Erfordiensis a heato Bernhardin aeceptnra. 

 Ex hisce omnibus sednio observatis e( comparatis persua- 

 snni haberemns i.'. melanocarpain Fischeri specieni esse 

 distingneudani, qiiippe quae recedere videtur foliis medio el 

 apice lalioribus (nee basi) obtiisioribns et saepissime einar- 

 glnatis (nee acntis v. acutinscnlis) el fnictii uigro (primuin 

 viridi njox obscnre rnbro, tandem nigioj plerumque pyre- 

 nas 4, saepe 3, rarissime 2 ineludente ex descr. ap. Amin.; 

 (in C. vulg. plernmque 3), l)asi „eirca petiolnni leviter ex- 

 cavatn." Coloreni frnctns, qni llocci tacinnt, secnm repu- 

 tent niiiiqnam in alia specie hnjiis generis sive erijthrn- 

 carpa sive melanocarpa ooloris mntationeni observatam 

 esse; C. vulgarem ubiqne friictmim colorem rnbrnm ser- 

 vare nee nisi in septeiUrionalibiis et orientalil)iis Europae 

 regionibns cum fructibns nigris observatnm esse, sed efV. 

 qnao snb C. vulgari de hisce forniis dictnin est. Forniani 

 ntramque nt in hortis colant et comparciit necesse est. 

 * nucrophijlla Wall. Cat. n. «6-2., Lindl. B. Reg. t. 1114., 

 London Enc. of trees p. 411. c. lig. 748. — Gossain Than 

 (Wall.). 



Icon Lindleyi plantaui depingit foliis parvis angnste 

 elliptiiis basi cnneatis apice nbtiisis et pleriiraqne einargi- 

 natis, qualeni et nos in horto habemns (ad quam vero C. 

 emarginata Hoffmannseggii non ducenda est). Alia snbC 

 thifmifoliae nomine in hortis adest forma; foliis panlnhim 

 hitioribns et majoribns rarius emarginatis basi minus an- 

 gnstatis et foliorinn infera pagina ramisqne .iliqnantnhim 

 villosioribus, qnae forsan propria species est »x fructii et 

 tiore fors melius dignoscenda, inlerea autem huc retineuda. 



