548 



* Uva insi Iiort. ex TjOimI. Arb. Brit. p. J80. =^ T. micro- 

 phijlla ß. Uva ursi Lindl., qiiae C. rolumlifolia Wall. 



* lulgaris Lindl. Linii. Trans. 13. p. 101, Mespüus Colon. 

 L. et plnriuni anctornni. De hac late divnlgata specie 

 anctores inter se «lissentiiint, alii plnres statnunt varieta- 

 tes pleruniqiie IVnctnnni eoloie discerncndas, alii arctioribns 

 iinibns eani gonstriuuiinul et rnbri tanluni coloris fructus 

 esse declaraut. Ex fiuctns varia indole formae 5 apud 

 auctores repeiinntiir : 



a. ertjthrocarpa frnctn maturo inbro, quae forma per 

 Europae majorem partem in Pjrenaeis, per Galliae mon- 

 tes, in Helvetiae nlpinm tractn, in Italia, Germania, An- 

 glia, Snecia et per Rossiae regiones orientales hinc inde 

 frequentior occnrrit , loca amat saxosa et proclivia, muros 

 antiquos, mox minoris statnrae, mox, iit semper in hortis, 

 majoris. In montibiis Altakis promiscue crescit cnm forma 

 frnetu nigro insigni et pednncnlos habet pnbe densa, to- 

 mento fere obdncta. Pyrenorum niimerns binarins terna- 

 riusve. 



b. lutea Fries Novit, alt. p. 140. eadera est qnam prins 

 aiirtor idem depressam adpellavit (Fries Nov. 9.) cni snb- 

 spinosae (?!) folia lanceolata acntinscnla et baecae minores 

 Inteae. Crescit in scopnlis marinis ad Fiskeläja propeVar- 

 berg iu Snecia. 



c. Icncoctirpa sec. Eichw. Skizze p. 165, de hac forma 

 nil nisi nomen uotnni, locus natalis Podolia. 



d. eriocarpa (Mesp. eriocarpa Desf. Cat. pl. h. Par. 

 ed. 3. p. 409.), qnae \\i ex brcvi descriptione darum eadem 

 esse videtur ac Mesp. eriocarpa DC. cnm C. tomenlosa 

 Lindl. coujnngenda. 



e. mejanocarpa (Bnnge in Ledeb. Fl, Alt. II. p. 319.) 

 fructu nigro a C. lu/gari solnmmodo distincta, eerte mira 



