549 



rarietas, demio accuratius observanda. In continiiatione 

 prima ad Eu. pl. Volhyniae cel. Besser p. 46. suh Mesp. 

 Cotoneastcr dicit: „uoster Crempueceusis fert pyrenia ni- 

 gra. An species distiugnenda, cuhnra et ulterior observa- 

 tio evincet", haec ipsa C. melanocarpa Fischeri videtnr 

 Tel C laxißora Jacquioi, (luocum auctore cel. Besser 

 saepius seniina plantarnm snarnm coinmiinieavit. De for- 

 ma C. lulgaris ß. nigra, qnam statnra elatiore, foliis 

 obtiisis, baccis uigricantibus majoribns defininnt, loqnuntur 

 Wahlb. Goth. p. 53. et Fries Nov. Fl. Snec. ed. alt. p. 

 140., quacum conveuit (otoneaster nigra Fries in Blytt 

 plant, exsicc. Norvegicis, prope Christianiam lecta, quo ex 

 loco jam prius ramum florentera habiii a el. L essin gio 

 sub nomine M. Cotoneaster collectnm, iitrumqiie specimen 

 Norvegicum, a nostro C. vulgari distinguere iiequeo, omuia 

 ad amussim congruunt, sed de friietu praeter colorem aucto- 

 res nil snppeditant, in qtiem inqiiirere velint florilegi. Sed 

 nnllo modo dijiidicari potest, utrura hae formae Norve- 

 gicae, Snecicae, Rossieae fructibus nigris aut ad C. mela- 

 nocarpatn, aut ad C, lajcißoram pertineant, an propriam 

 speciem sistant, id modo oertissimum videtur, eas haud 

 bene cum C. vulgari esse consociandas. 



Begoiiiae gcneris Linuaeaiii novam , ut Jiotum est, dis- 

 junctionem in plura goiiera proposiiit amir. Klotzschius, 

 cujus gratia errores a me romniissos exstinguere licet. 



Bego/iia ignea li. Berol. a. 185*2 (in Otto et Dietr. Gnr- 

 tenztg. 1852. p. 9.), quam in omendandis nostris ad indiccm 

 semiu. h. Hai. a. 1855 editis, cum multis aliis auctoribus pro 

 U. biserruta Lindl. Hook. ß. M. t. 4746. habucram , teste 

 araico nostro, qui authentica vidit specimina ex cl. Putzey- 

 sii Bruxellcnsis horto, est diversa quam vis affiuis species et 



