482 



qiioruudam, qiii Studium homiinculi plane obscnri fastidieules, 

 ad ea, qnae ad proyeliendam harnm^ plantarum cogiiitiouem, 

 quaesiveram, vel omni respouso plaue supersedebant Tel respou- 

 dentes nihil adjuinenti afl'erebant. Qua re factum est, nt eae 

 plantae , quas coguoscere maxime mea intererat, in notiliam 

 meam uon veiiirent, nam conditio mea, ab hominum docto- 

 rum commercio orauino remota me cogcbat , nt singnlas, qui- 

 bus opns mihi esset, plantas non sine maximo et argeuti et 

 temporis impenso mihi comparareni. Vel sie tamen plerisque 

 plantis carebam , quae, quum jam murore confectae vel ab iu- 

 sectis arrosae in virornm doctornm herbariis pereant, neqne 

 quidquam utilitatis afferant, mecum benevole commnuicatae con- 

 silium meum quam maxime adjnvissent. Sed in rebus arduis 

 desperare hominis ignavi est, viri antem litterarum vere aman- 

 tis, nullis impedimentis victum quidquid susceptum est ad 

 finera perducere. Nunquam igitur minime quid in molestiis 

 me confici passns sum , douec tandem jam mihi coutigit, ut, 

 quae desiderabam propria investigatione invenirem. 



Ecce igitur libellus quo, quae obscrvavi, exposui. No- 

 lim antem quemqnam credere, me opns arduum jam con- 

 fectnm putare, quum nihil aliud me assecntum esse bene 

 sciara, quam nt libro, synopsin Cariciuearum Europae con- 

 linenti, quem, virornm doctornm benevoleutia adjutus, ali- 

 quando couscribam, via patefacta sit atqne munita. 



Judicium virorum doctornm mihi subenndum esse haud 

 ignoro, nee subire timeo, modo sine ira ac studio judicent. 

 Sed sunt, qni solis libris, non proprio studio coguitionis quan- 

 dam speciem sibi paraverint eaque glorieutur; hos plane non 

 judicare velim, quum sive landant, sivc vituperant, quae ipse 

 summa diligentia obscrvavi atqne acciiratissime exposui, mihi 

 prorsns sit momenti. 



