486 



novis geueribus divnisit, quae ipsa natura conjiincta sunt. 

 Knnzeus*) Caricologorum, quicunque nunc vivunt, prae- 

 stantissimus, describit quidcin plantas affiuitate adjecta, uec 

 tarnen in greges ordinat. Reichenbachius **) in Cypera- 

 ccis specierum habitum optime delineandum curavit, sed ipsum 

 auctorem Caricibus cognoscendis non studuisse, e libro facile 

 apparet. 



Quicunque autem de Caricibus scripseruut, rJiizoma, 

 quo praeter fructus in Caricibus cognoscendis uullam partem 

 graviorem duco ***) nimis neglexerunt. Nam quaraquam ra- 

 dix repens, caespitosa, fibrosa etc. nieraoratur, uunquara ta- 

 rnen his characteribus fidere licet. Rhizoma fibrosum opinor 

 non nisi in Carice cyperoide invenitur; specics certe ut Ca- 

 rejc leporina, C. stellulata etc. quibus cl. Kochius'J') 

 radicem fibrosara vindicat, accuratins iiispectae repugnare vi- 

 dentur. Noli te tarnen putare , me ipsum mihi hac in re jam 

 satisfecisse, qunm nihil aliud agara, quam nt botanieos de 

 Lac re ad diguoscendas plantas gravissima monitos velim. 



lutelligo autem rhizoma repens^ quod sub terra repens 

 foliorum fasciculos et culraos agit; stolonifcrum, ubi stolo 

 e rhizoraate emissus, postqnam allquamdiu sub terra serpsit, 

 humo divulsa in lucem prodiens folia agit j caespitosum, quod 



*) Kunze, Supplemente zu Schkulir's Riedgräsern. Fasc.I — IV. 



Leipz. 1840— 1844. 

 **) Reich enb ach , Deutschlands Flora. 3. Bd. Cyperoideae. 



Leipz. 1846. 

 ***) Nam qua re v. c. florcntem Caricem leporinam argyroglochin a 



Carice brizoitle et C. microstachya distinguere possit, nisi rhi- 



zomate ? 

 -{-) Koch, Sjiiopsis Florae Gcrmanicac et Uclvetioae. Editio 2. 



Pars il. Lips. 1844. 



