668 



II. Dicotyleae. 



Begonia semperflorens Lk. et Otto et äff. 

 Quam variis siib noraiuiljus e semiuibns acceptis coliii- 

 inus Begoniam B. semperßorentem Lk. et 0. (Abbild, neuer 

 11. seit. Gew. d. k. Gartens zu Berl. p. 9. t. 5.) habemus licet 

 dubia nonnulla irrepserint. Primura in ipsorura auctorura de- 

 scriptione sphalmatis ut videtur ope legitur „alis 3 aequali- 

 bus" in descriptione latina, et „3 nngleiche Flügel" in ger- 

 manica; dein thyrsus inflorescentia nominal ur quae dichotome 

 cymosa potius nominaada, quatuor porro stjlos describit quo- 

 rum tres, ut mos est, tantum adsunt brevissimi illico bicru- 

 res, cruribus geminis ejusdem stjli fascia nnica stigmatoidea 

 spiraliter ipsa circumvolvente flexuose torta. Icon addita ui- 

 mis juvenilem fructum praebere videtur , in quo ala raaxima 

 protracta est , qualem in maturiori non videbis sed rotundatam 

 apice depressam potius. 



Si insuper comparas verba virorum dar. Dietrich et 

 Otto (Allg. Garteuzeitung IV. p. 368) stipulas describunt per- 

 sistentes et yirentes uec ut Link ins c. Ottoue iu opere 

 supra citato inferiores marcescentes ; rotuudatas illi uominaut 

 aias quas protractas hi depiugunt. 



His praemissis haud reticendura est iu herbario nostro 

 adesse species duas a. 1827 in horto bot, Berol. collectas 

 inter se et cum B. spathulata (quam vivam habemus) valde 

 affines adesse, quarum s\MQra,B,semperJlorentis noxfnwe ornaia, 

 alas rotuudatas et folia acutiora habet, quam altera, cui ob- 

 tusata*fo]ia et ala raaxima augulo acuto protracta. Quae B. 

 Sellowii tune temporis adpellabatur, nomen iu Stuedelii no- • 



