6t6 



iion conycuit; corymbis euim axillaribiis termiualibiisque glo- 

 meratis peduuculatis paucifloris rocedit. 



Tertium Gn. Pensijlvanictim horti Berol. est plauta raiilto 

 ramosior, folils uoii tain evidenter spathiilatis 'sed magis iu 

 formam linearem vergeutibus. Ante oculos habemus cauleni 

 s. potiiis ramuiu primariiim basalem, basi carvatum dein reete 

 adsceudentem^ ex omnibus axillis ramnios edentem, qui iterum 

 ramulosi in his ramnlis secnndi ordiuis glomerulos axillares 

 interdnm pedicellatos et terminales habeut, ita nt hoc modo 

 paniculae e glomerulis pcdunculatis basi foliis paucis quasi 

 suffultis factac speciem prae se ferat caulis. Hand difFerre yidetur 

 aliud specimen horti Beroliuensis „Gnaphalium e Chile" signa- 

 tum, quocura et sponte sua enatum ab cl. Bessero coUe- 

 ctum convenit, cujus schedulae iusrriptum est „Gnaphalium, in 

 pascuis saxosis sterilibus prope la Quinta. Septbr. 1828. Hb, 

 Bert. u. 301." Certissime annna est planta, quam Gn. Ber- 

 terianum CandoUii crederem nisi hoc duratiouis signo per- 

 enni signatum esset. 



Praeter has sub Gn. Pensylvanici nomine formas cultas 

 possidemus ex horlo Erfurtensi a cl. Bernhardi communi- 

 cata specimina Gnaphalii quod coarctatum Wiildenowii no- 

 minat, sed ni fallor jure nullo , haec enim species, quae Gn. 

 spicatum Lamarckii est, Caudollio auetore pnbcm habet 

 adpressissimam cauam in caule et infera foliorum pagina, dum 

 supera glabra est, quod ncc in planta hortensi, nee in Tarie- 

 tate ;'. , dubia quidem , videri potest, quae utraque nbique 

 tomentosa. Duratio perenuis dicfa impedit roe a conjunctione 



Natiirg. V. Chili, übers, v. Brandis S. 315); a Candollio autem 

 (Prodr. VI. p. 233. n. 70) cum signo dubitationis ad Gn. Berte- 

 riannm citatur, et eodem modo ad Gn. Viravira (I. c. p. 224. 

 II. 17). 



