683 



Friictns noii vidimiis sed appeudicem videre licuit iu pro- 

 vectioribus. 



A speciebus tribns per Wallichium illiistialis*) a nie 

 iiou visis, sed ex ieonibiis desfriptionibiisqiie sa(is cognoscen- 

 dis nostra diifert: omuliim (loris partiiiiu itiiiiori dimeusioDe, 

 foliot'um forma, iudinuenti natura et corollae coloro, qno au- 

 randaco et indiimeato totain plantaro fere eodem modo occu- 

 paute ad C. elegantem propinS accedere videtur, cujus co- 

 rolla aiitem punctis sanguineis iiotatur, cui ilornm fasciculi 

 axillares pedunculati , nee flores geniiui sessiles, cui calycis 

 dentes magis elougati et corollae majoris faux magis inflafa, 

 cni folia majora et lougius acuminata sunt. Quae dilTerentiae 

 e cultnra oriri nequeuut, sed speeieui indicaiit novam quidem 

 sed intime cum reliquis speciebus connexam. Quomodo C. 

 vestilae iiomen accipere potuit plane nescimus, in hac enira 

 specie florura multo majorum color et dispositio et pagina fo- 

 liorum infera albo tomcnlosa a superficie inteuse viridi tan- 

 topere distiucta , primo visu dissuadent. 



Slalvia angulata Benth. Lab. p. 721., ed. iu DC. prodr. 

 XII. p. 309. n. 180. 



Semina a cl. Wagen er e regione Caracasana aecepimns. 

 Planta iu tepidario Novembri m. Höret. Ex vivo deseribere 

 haud semperfluum vidotur specieni e sola diagnosi et paucis 

 Terbis addilis notam. 



Altitudo plantae totius florentis 4 — 5 - pedalis. Caulis 

 tetragonus, angulis acute promineutibus, pilis lirevibus sub- 

 reversis pubescens, siib nodis saepius nigricans, ceterum nt 

 tota planla laete viridis, plus minus ramosus, ramis ex omuibns 



*) DC. prodr. XII. p. 457. C. coccinea ^ restita, elegans. Genus 

 9. cl. Wal lieh iu Trans, soc. linu. lond. 13. p. 608 propositum. 



