69T 



riiira diicta iusignes, pilis iliis rariiis et valde irregiilariter in 

 reiiquis qiioque partihiis i-elernm glaljiis occiirrenlibns. Caly- 

 cis tiibiis globosus (iiiillo modo basi attenuatiis) glabiMTimus; 

 laciüiae vero obloiigae, 2 riro. liii. Joiigae, ooiicaviiisciilae, 

 acutiuseulae, riibescentes, apice viridulo pilis pauris rigidiilis 

 (uullo modo glaiidiilosis) obsesso. Telala diio raajora illis 

 laciuiis paiillo longiora, oblique late spathiilata obtiisa, iiiter- 

 dura crenis paiuis notata, alba, uiigiie vix roseo colorc tincto. 

 Petala diio minora larinias calycis aequautia , lamiua fcrc 

 liaeari obtiisa alba, ubi ex migiie brcvi crassiiiscnlo roseo et 

 pilis paucis rigidiilis iiistriicto siirsiim flectunlur, glandiila 

 valde couvcxa et leviter deorsum apice flcxa, basi inteiise vi- 

 ridi , majore ex parte rosea, nitida sunt miinita. Stamon pe- 

 taloideum qnod priiis stjliim cum stigmate stameiiqiie lainiua 

 siia araplectitur et dein deflectitur, laminam complicatam ser- 

 vans, petalis raajoribiis simile est sed roseo oolore affiisum. 

 Staraen fertile iinicum, dein siirsum flexum, iuler petala mi- 

 nora, quae dimidia aeqiiat, positum filamento gaudet albo, me- 

 dio panliilum dilalato, aiithcra elliptica laete lutea cum pol- 

 liiie luteo. Stylus autice recte porrectus brevis albus, stig- 

 mate depresse capitato albo > villoso. 



Lopeziae generis species a beato Zuccarinio in duas 

 dividuntur sectiones glandulis scilicet ad basin petaloriim soli- 

 tariis geminisve, Nostra, quamvis primo visu diiae adessc vi- 

 dentur glandulae colore inter se distinctae , revera unicam 

 modo possidet, |colore tautum divisam. lusupor si fides esset 

 auctorum verLis distinguere posses species j;labras a pilosis 

 frntescentes ab herbaceis. Quae vero distiiigucndi ratioues 

 haud multum valere videutur, species enim glabras dictas pi- 

 lis in una alterave parte instructas videbis et de duratione 

 auctores disseutiunt in eadera specie. Disputatur enim de li. 

 hirsuta Jacquinii, quae secundum hunc ipsum auctorem, qui 



