ZANDGRONDEN EN ZANDVERSTUIVINGEN 

 IN NEDERLAND; 



DOOB 



H. C. van HALL. 



De hooge zandgronden van Soesterberg in de provincie Utrecht , 

 waar ik, (bij het huis ter Heide), in Julij en Augustus 1859 en Julij 

 1861 een geruimen tijd mogt doorbrengen, geven ons een beeld van 

 die uitgestrekte heidevelden , welke een zoo groot deel van ons Vader- 

 land uitmaken en zich , zoo als men weet , door Westfalen en de Lune- 

 burgerheide tot ver in het Noorden van Duitschland enz. uitstrekken. 

 Daar deze grondvorming hier bijna geheel zuiver en door den aan haar 

 zoo bijzonder eigenen plantengroei zeer duidelijk gekenschetst voor- 

 komt , meende ik wel te doen met mede te deelen hetgeen ik hier 

 betreffende den bodem en den daarop zoo eigenaardigen plantengroei 

 zag, wijl dit buiten twijfel ook elders op een zeer groot deel van ons 

 Vaderland toepasselijk is en alzoo tot de regte kennis van hetzelve iets 

 kan toebrengen. 



De hoogliggende zandige heiden , welke ik hier bedoel , liggen in 

 de zuidwestelijke af helling der heuvelreeks van Amersfoort, Soest 

 enz., doch, hoewel eene duidelijke afdaling van daar naar Soesterberg 

 en het huis ter Heide bemerkbaar is, ligt de bodem hier toch nog 

 zoo hoog , dat er nergens water te zien is , zoodat eene kleine kom , 

 die steeds met water gevuld is , op het landgoed Beerschoten , digt in 

 de nabijheid van het huis ter Heide , bijna als eene merkwaardigheid 

 bezigtigd wordt. Bronwater is echter van uitmuntende hoedanigheid 

 en wordt verkregen uit putten , die zeer diep zijn ; in het tijdelijk 

 kamp b. v. dat in de nabijheid van Soesterberg gemaakt is , op eene 

 diepte van wel bijna 80 voeten. Ten noordwesten, westen en zuiden 



