VAN 18 JULIJ 1860. 



35 



wenschelijk , om eerst iets over zoneclipsen in het algemeen te zeggen , 

 over de omstandigheden waaronder zij voorkomen , en over hare onderlinge 

 betrekking , dan zoude hij meer in het bijzonder eenige verschijnselen 

 van de merkwaardige eclipsen der jaren 1842 en 1851 bespreken; — 

 hij had toch het merkwaardig geluk gehad, al deze drie eclipsen zelf 

 waar te nemen. — Op die wijze immers zoude duidelijker kunnen 

 uitkomen , waarop het bij de waarneming der eclips van 1860 eigenlijk 

 aankwam : want in het jaar 1842 was er een nieuw tijdperk aange- 

 broken in de theorie der zonsverduisteringen , door het waarnemen van 

 zekere , toen onverwachte , verschijnselen , en deze waarnemingen had- 

 den aan de volgende eclipsen eene bijzondere belangrijkheid bijgezet. 

 Ten slotte wilde hij trachten aan te toonen , welke gevolgtrekkin- 

 gen met regt uit de waarneming der laatste zoneclips mogten worden 

 afgeleid. 



Wanneer men zich terugdenkt in die dagen , toen eene zonsver- 

 duistering voor het eerst met meer naauwgezette opmerkzaamheid werd 

 waargenomen, dan waren zeker de eerste gevolgtrekkingen, waartoe 

 zij aanleiding gaven , dat er zich een ligchaarn tusschen de aarde en 

 de zon plaatst , en dat dit ligchaam de maan is , gelijk door onder- 

 staande afbeelding , waarin Z de zon , M de maan en A de aarde 

 voorstelt, verduidelijkt wordt. Dat vervolgens de maan veel digter 



Fig. 1. 



bij de aarde moet staan dan bij de zon , blijkt uit de verschijn- 

 selen van parallaxis: dat is, dat de plaats van de maanschijf op 

 de zon verschilt voor toeschouwers, die de verduistering op ge- 



3* 



