38 



G. B. AIRY'S LEZING OVER DE ZONSVERDUISTERING 



orooter is dan die der zon , beweegt zich de maan naar de zon ; zij 

 is in Fig. 66 zooverre gevorderd , dat de voorste rand de zon juist 

 heeft bedekt; in Fig. <6c is zij reeds zoover voortgegaan, dat aan den 

 achtersten rand reeds een kleine sikkel der zon zigtbaar wordt. 



Fig. 6a. Fig. 65. Fig. 6e. 



Voor de verschijnselen, waarvan straks sprake zal zijn, is deze 

 onderscheiding van groot gewigt. Bij de annulaire zonsverduisteringen 

 worden zij in het geheel niet , bij de oogenblikkelijk totale slechts 

 voor een enkel oogenblik, indien in het geheel gezien; slechts bij 

 langdurige totale zonsverduisteringen is het dat men die verschijnselen 

 voor eenige oogenblikken ten minste kan waarnemen. 



De periodieke terugkeer dier eclipsen was reeds aan de ouden 

 bekend; zij geschiedt na een tijdsverloop van 223 maansomloopen , dat 

 is, van 18 gewone jaren, 15 dagen en 8 uren; deze tijd heet Saros, 

 en ten dezen opzigte waren ook de eclipsen van 1842 en 1860 van 

 belang. Deze Saros diende den ouden om totale eclipsen te voorspel- 

 len , waarbij echter soms het achttal uren eenen storenden invloed op 

 de uitkomst uitoefende, omdat, wanneer eene eclips op zeker punt der 

 aarde eerst des middags plaats greep , de volgende na verloop van eene 

 enkele Saros noodzakelijk zoude invallen , wanneer het op diezelfde 

 plaats nacht was , en dus op datzelfde punt der aarde niet zoude kunnen 

 gezien worden. Ons dient de Saros tot chronologische bepaling van 

 gebeurtenissen in vroegeren tijd , die met de waarneming van zulke 

 totale zonsverduisteringen op de eene of andere wijze zamenhangen; wel 

 heeft men daarbij de fout in de plaats der maan , maar deze zoude acht 

 uren moeten bedragen om de tijdsbepaling met eene Saros of achttien 

 jaar te veranderen; en zulke fouten behoefde men niet te vreezen. 



