42 G. b. airy's lezing over de zonsverduistering 



eenstemming waren te brengen. Slechts weinigen kunnen zich een 

 goed denkbeeld vormen van de eigenschappen, die een sterrekundig 

 waarnemer moet bezitten, om geheel op de hoogte zijner taak te 

 staan j behalve natuurlijk de noodige bekwaamheid en onmisbare ken- 

 nis, moet hij eensdeels de natuur bezitten van eenen politiebeambte, 

 en anderzijds den gemoedstoestand van iemand , die gewoon is met de 

 verschijnselen van zenuwziekten om te gaan. De waarnemers toch 

 bevinden zich na eene lange, dikwerf vermoeijende en inspannende 

 reize, lang niet zoo op hun gemak, als zij dit wel te huis zijn; het 

 verschijnsel duurt kort, en er is in dien korten tijd zooveel te zien en 

 te doen, dat het uiterst moeijelijk is om zijne geheele opmerkzaam- 

 heid tot die enkele soort van waarnemingen te bepalen , die men 

 vooraf op zich heeft genomen. Indien nu zelfbeheersching hier reeds 

 zoo moeijelijk is, hoe bezwaarlijk moet het dan niet wezen, de op- 

 merkzaamheid van andere helpers op commando te bevelen. Zoo ver- 

 klaarde eens arago , dat de welgeoefende officieren van een Fransch 

 oorlogschip onder dergelijke omstandigheden alle tucht vergeten waren. 

 In 1851 nu verdeelden zich verscheidene Engelsche waarnemers over 

 Noorwegen en Zweden, ten einde bij die zoo gewenschte zonsverduis- 

 tering het verlangde licht te gaan zoeken; ook uit Rusland begaf men 

 zich daarheen. De Astronomer-Royal had bij Gothenburg zijne plaats 

 gekozen en maakte drie teekeningen van de roode vlammen of ver- 

 hevenheden bij het begin , bij het midden en bij het einde der totale 

 bedekking. Het hoofdverschijnsel bestond uit twee scherpe uitsteeksels , 

 alsof het naaldvormige bergen waren, met een meer haakvormig stuk 



daartusschen , dat hij (naar het bekende Nieuw- 

 Hollandsche wapentuig) den bo me rang noemde. 

 Nu is het duidelijk , dat , wanneer deze verheven- 

 heden tot de zon behooren , alsdan de maan ge- 

 durende het voorbijschuiven hare hoogte moet 

 doen toenemen of verminderen , naarmate van de 

 omstandigheden ; zulks was ook hier werkelijk 



^. „ het geval , de maan bedekte soms het onderste 



Fig. 7. 



gedeelte van zulk eene verhevenheid , en liet 

 een stuk van eene andere wederom te voorschijn komen. Met de beschrij- 



