van 18 jülij 1860. 45 



Roode Zee, waar zij zich verloor in den zonsondergang. Verschillende 

 regeringen zoowel als bijzondere personen maakten de noodige toebe- 

 reidselen om deze eclips waar te nemen. De Fransche regering, 

 nooit ten achteren in wetenschappelijke ondernemingen, zond eene 

 commissie geleerden naar het binnenland van Spanje en zorgde, dat 

 ook in Algerie en in Egypte het verschijnsel behoorlijk zoude waar- 

 genomen worden. Spanje rustte eene expeditie uit, onder den konink- 

 lijken astronoom Don aguilar. Eenige Britsche officieren zouden de 

 eclips waarnemen op de westkust van Amerika. Maar de geest der 

 wetenschap is in Engeland geheel anders dan in andere landen : men 

 heeft daar geene groote lands-academiën , waar mannen van regerings- 

 wege worden opgeleid tot sterrekundigen en waar dan ook hunne 

 diensten door de regering kunnen worden opgeëischt, als zulks noodig 

 mogt zijn. Doch Engeland bezit , wat geen ander volk ter wereld 

 heeft, een groot getal welopgevoede liefhebbers van sterrekunde, 

 amateur-astronomen , gereed en volijverig om hunner geliefkoosde we- 

 tenschap zoo veel mogelijk van dienst te wezen. De schikkingen om 

 naar Spanje te trekken kwamen op hem neder, als het hoofd der 

 Engelsche sterrekundigen, en het was in zekeren zin aan hem over- 

 gelaten , om eene goede reeks van gewenschte waarnemingen te ver- 

 krijgen. Hij hield het daarom voor het beste, wanneer hij zich tot 

 de regering wendde om een geschikt vervoermiddel voor een groot 

 aantal sterrekundigen af te staan. En aan dit verzoek werd bereid- 

 willig voldaan, daar de regering het fraaiste «chip van de geheele 

 vloot, de Himalaya, ter zijner beschikking stelde en zorgde, niet alleen 

 dat de expeditie naar Spanje w r erd gebragt, maar ook dat zij goed gevoed 

 werd. Den 7den Julij vertrokken daarmede een aantal Engelsche en 

 vreemde sterrekundigen en liefhebbers , die gedurende vele jaren nog 

 als de Himalaya-expeditie zal bekend staan. Ten einde aan dezen 

 togt, zoo veel mogelijk was, eenen goeden uitslag en goede uitkomsten 

 te verzekeren, had hij aan alle reisgenooten tot voorwaarde gesteld, dat 

 ieder een bepaald plan moest hebben en de daartoe noodige werk- 

 tuigen van genoegzame volkomenheid moest medenemen. Over het 

 algemeen werden deze voorzorgsmaatregelen wel in acht genomen en 

 het plan van de verdeeling van den arbeid stipt opgevolgd. Wel ge- 



