52 g. b. airy's lezing over de zonsverduistering 



schijnsels tot de zon zelve behoorden. Maar zij leerden nog meer. 

 In de groote photographieën van warren de la rue kwamen, be- 

 halve de waargenomene verhevenheden, nog enkele andere voor, die 

 niet waren waargenomen ,• men moest dus eenige oplettendheid ge- 

 bruiken bij het vergelijken van deze photographische afbeeldingen met 

 de teekeningen, die naar de waarnemingen werden vervaardigd. Ein- 

 delijk toonde pater secchi uit zijne photographieën aan , dat zij zekere 

 waarnemingen geheel tegenspraken, waarop de Zwitsersche sterrekun- 

 dige plantamour de onderstelling grondde , dat het verschijnsel der 

 verhevenheden niet uit de beweging der maan konde verklaard worden. 



Straks werd medegedeeld, dat eenige Engelsche officieren op de 

 westkust van Amerika zouden waarnemen : zij deden dit aan Puget 

 Sound. De zon was slechts 2 graden boven den horizon, toen zij de 

 totale verduistering konden waarnemen , maar de omstandigheden wa- 

 ren vrij gunstig. Airy had dan ook van de kapiteins richards en 

 parsons uitmuntende teekeningen ontvangen; maar deze verschilden 

 wederom grootendeels van de afbeeldingen van het verschijnsel , zooals 

 het in Europa werd waargenomen, en zij waren met de zijne in het 

 geheel niet overeen te brengen. Men moest hierbij . evenwel niet 

 vergeten , dat er tusschen beide waarnemingen , die in Amerika en 

 die in Spanje, ruim twee uren verloopen waren, en het was b^st mo- 

 gelijk , dat in dien tusschentijd nieuwe verhevenheden zigtbaar waren 

 geworden. Trouwens, indien het waar was, dat de zon in eenen 

 toestand van doorgaande smelting verkeert en om zoo te spreken 

 voortdurend opkookt , en dat nu de roode verhevenheden niets anders 

 zouden wezen dan rookkolommen, die uit het ligchaam der zon op- 

 stijgen, — dan was het waarlijk niet te verwonderen, dat er in dien 

 tusschentijd eenige verandering had plaats gegrepen. Zoodanige ver- 

 andering werd er evenwel niet opgemerkt gedurende het korte tijds- 

 verloop der waarnemingen, die in Spanje werden gedaan. 



De zonsverduistering van 1860 had dus, meende airy, voldoende 

 aangetoond, dat de roode verhevenheden tot de zon zelve behoorden; 

 maar sedert had zich de vraag opgedaan , of zij dan ook niet, buiten 

 zulk eene zonsverduistering om , konden worden waargenomen , of zij 

 niet ook op gewone tijden zouden kunnen gezien worden, wanneer 



