l. etjler's brieven aan eene 

 dtjitsche prinses; 



DOOR 

 J. VAN DER HOEVEN. 



In onze eeuw, en vooral in de laatste jaren, is het aantal van boe- 

 ken , waarin men poogt de kennis der natuur op eene algemeen bevat- 

 telijke wijze voor te dragen , op eene verbazende wijze aangegroeid. 

 Het is misschien geoorloofd te betwijfelen , of met dit aantal populaire 

 geschriften ook de kennis der natuur in dezelfde evenredigheid onder 

 het algemeen toegenomen is. Wanneer men overigens ook al geneigd 

 moge zijn om de aangewende pogingen , wat hare strekking betreft , 

 goed te keuren , zou het echter mogelijk zijn , dat de wijze , waarop 

 die pogingen veelal werden in het werk gesteld, minder bijval ver- 

 diende. Het is althans niet te ontkennen , dat vele schrijvers , die de 

 taak op zich nemen van wetenschappelijke onderwerpen zóó te behan- 

 delen , dat de oningewijde lezer nuttig onderrigt in hunne werken 

 vinden kan , niet genoegzaam schijnen te hebben nagedacht over de 

 pligten , die deze taak hun oplegt , en over de eischen , waaraan zij 

 moeten voldoen. — Het eerste, 'tgeen men met regt van elk ver- 

 wacht, die anderen begeert te onderrigten , is dat hijzelf de wetenschap 

 zich eigen gemaakt heeft , waarover hij spreken of schrijven wil. 

 Het is noodeloos de waarheid hiervan met vele woorden te be- 

 toogen , en het schijnt bijkans overtollig dezen eisch te vermelden. 

 Maar hetgeen wij dikwerf zien gebeuren , is nogtans met deze een- 

 voudige opmerking volkomen strijdig. De populaire boeken over 

 natuurkundige onderwerpen worden voor een groot gedeelte geschreven 

 door de zoodanigen, die slechts eene zeer sobere mate van kennis 

 bezitten en aan wien het beter voegen zou nog onderrigt te ontvan- 

 gen dan als onderwijzers van anderen op te treden. Het is niet 

 genoeg dat een schrijver met twee of drie boeken , uit welke hij 



