62 L. EULER S BRIEVEN 



of daar schuilen mogt , te voorschijn halen. Maar het genoegen , dat 

 ons de lezing van het oorspronkelijke onlangs gaf, spoorde ons aan 

 om er onze landgenooten in te doen deelen, door er hunne aandacht 

 op te bepalen. En wij konden dat nergens beter doen , dan in een 

 tijdschrift, hetwelk, aan verspreiding van natuurkennis toegewijd en 

 daaraan nu reeds eene reeks van jaren dienstbaar , door een groot 

 aantal van lezers in handen wordt genomen. 



Misschien zal de titel van het boek eenigen twijfel doen ontstaan, 

 of het door ons wel teregt tot de populaire boeken wordt gebragt. 

 Zekerlijk kan men het geen volksboek noemen in den eigenlijken zin 

 des woords, daar het toch wel niemand in de gedachten komen zal 

 eene Duitsche Prinses tot het volk te rekenen. Maar men zou zich 

 vergissen, als men meende, dat de schrijftrant dezer brieven zich door 

 hoofsche taal zou kenschetsen. Behalve het opschrift en de letters V. A. 

 (votre Altesse) , die dikwerf voorkomen , zijn deze brieven volstrekt niet 

 onderscheiden in trant van zoodanigen, die men aan eene beschaafde 

 vrouw rigten zou. Ik weet niet , of euler ze werkelijk voor eene of 

 andere vorstin geschreven heeft , 'tgeen niet onmogelijk is ; waarschijn- 

 lijker nogtans is het , dat dit opschrift slechts eene fictie is. Door deze 

 fictie was het echter voor euler niet mogelijk , tot die smakelooze en 

 somtijds ongepaste vrijheden en dubbelzinnigheden te vervallen, welke 

 een later schrijver, louis-aimé martin, zich veroorloofd heeft in zijne 

 Lettres a Sophie sur la Physique , la Ghimie et ÏHistoire naturelle ] ). Nog 

 meer evenwel werd euler van deze verkeerdheid teruggehouden door 

 den ernst van zijn wetenschappelijk karakter. 



Doch er is eene andere bedenking, die misschien zou kunnen op- 

 rijzen , of het werk van euler wel aanspraak kon maken om als model 



') Van dit boek, dat in 't begin dezer eeuw ook bier te lande veel bijval vond, 

 verscheen in 1811 eene tweede uitgaaf, in welker voorrede wij lezen: »Ces lettres, 

 adressées dans l' origine d une demoiselle charmante, renfermaient quelques galanteries 

 qui ne pouvaient intéresser Ie public ; f ai senti , avec un critique distingué , qu'il 

 était nécessaire d en diminuer Ie nombre , et je les ai remplacées par des pièces qai nais- 

 saient du sujet." Intusscben had martin het voorbeeld van demoustier ter zijner ver- 

 ontschuldiging , die in zijne algemeen bekende Lettres d JEmilie sur la Mythologie nog 

 veel verder gegaan was , en de oude fabelleer onder een veelverwig kleed van Fransche 

 galanterie en frivoliteit bijkans geheel gemoderniseerd had. Martin volgde dat voor- 

 beeld meer dan dat van euler , dat hem echter bekend was, en waarvan hij nu en dan 

 gebruik maakt , in die plaatsen van zijn werk , welke onder de beste gedeelten behooren. 



