VAN GUYANA IN SEPTEMBER TOT NOVEMBER 1861. 67 



een officier van gezondheid bij de marine en een officier der artillerie ; 

 de onze bestond uit twee zeeofficieren , wien ik als beambte bij den 

 stam der Aukaner-boschnegers en als het meest bekend met de 

 plaatselijke gesteldheid was toegevoegd. Evenals de heer R. voor 

 de expeditie der Franschen, zoo had ik voor de toebereidselen tot de 

 reis, levensmiddelen enz., te zorgen, en was ik tevens belast met het 

 werven der noodige manschap onder de aan de rivier wonende 

 Indianen tot het roeijen der booten. 



Zooals reeds boven gezegd is , was de Maroni als grensrivier tusschen 

 de beide koloniën aangenomen, zonder dat men, naar het scheen, 

 wist, dat deze rivier van haren mond af, haren naam alleen behoudt 

 tot daar waar zij zich in twee armen verdeelt, van welke de een, 

 uit het zuidwesten komend, Tapanahoni , de ander, zijnen weg uit het 

 zuidoosten nemend , Lava genoemd wordt. 



Werd nu de Tapanahoni als de Maroni beschouwd , dan zou de kolonie 

 Suriname ten zuiden en zuidoosten door Fransch-Guyaua omgeven 

 zijn, terwijl, wanneer men de Lava als hoofdrivier aanneemt, ons 

 grondgebied zich verscheidene honderd vierkante mijlen verder zou 

 uitstrekken en Fransch-Guyana ten zuiden en zuidoosten door Suriname 

 begrensd zou worden. 



Aan de oevers van de Tapanahoni wonen de Aukaner-boschnegers, 

 afstammelingen van onze in het midden der vorige eeuw weggeloopen 

 slaven, die zich in deze afgelegene , moeijelijk te genaken wildernissen 

 nedergezet hadden , en met wie de regering reeds voor honderd jaar 

 vrede sloot. Zij leven onder een opperhoofd »Granman" en onder 

 plaatselijke hoofden ) kapiteins" , van de jagt, visscherij en van de 

 opbrengst hunner velden; de Nederlandsche regering gaf zich vooral 

 in^den laatsten tijd veel moeite hen naar de bewoonde kolonie te 

 lokken, waar zij tegen betaling op de plantaadjes brandhout voor de 

 stoomwerktuigen of timmer- en meubelhout leveren en voor de op- 

 brengst van hunnen arbeid Europésche waren inkoopen. Tegen den 

 tijd dat hunne alsdan braak liggende akkers zouden verwilderen en 

 hunne hutten instorten, keeren zij door eene kreek, die in den regen- 

 tijd de Maroni met Suriname verbindt, naar hunne dorpen terug, waar 

 zij weder zoo lang blijven en luijeren , totdat zij op nieuw genoodzaakt 

 zijn in hunne behoeften door den arbeid te voorzien. 5* 



