VAN GUYANA IN SEPTEMBER TOT NOVEMBER 1861. 69 



regtstreeksch verkeer met Europeanen toe te staan, verzetten zich hevig, 

 toen dolliuche eenige Bonni-negers wilde meenemen; hun eerbied 

 voor de Fransche troepen , die de posten te St. Laurent en te St. Louis 

 bezet hielden , welke zij op hunne togten naar Suriname voorbij moesten 

 trekken , was echter te diep , dan dat zij zich daartegen krachtig 

 zouden aankanten, en op deze wijze kwamen nu verscheidene Bonni- 

 negers naar de Europésche nederzettingen , tot eindelijk het Neder- 

 landsche gouvernement hun in het jaar 1860 zoowel de vrijheid als 

 gelijke regten met de Aukaners toestond. 



Het begin van September dan was voor de reis bestemd, en naar 

 men berekende , zouden 3 of 4 maanden voldoende zijn om de door 

 de beide regeringen opgelegde taak te volbrengen. De door mij ge- 

 worven bemanning onzer booten bestond uit 17 Indianen, aan welke 

 nog de beide bedienden der topographen en de kok werden toege- 

 voegd, zoodat het geheele personeel voor de Nederlandsche expeditie 

 uit 23 personen bestond. Een groote, 40 voet lange boot met een 

 dubbel luchtig linnen dak , gordijnen tegen elke soort van wind , 

 zoowel als tegen den regen en de zonnestralen, verschaften aan de 

 beide topographen ieder gerijf, dat op zulk eene reize slechts begeerd 

 kon worden. Eene andere boot van gelijke grootte werd met de levens- 

 middelen beladen, die, in omtrent 50 kisten gepakt, uit alle soorten 

 van ingemaakt vleesch , groenten, bier, wijn, enz. bestonden; daarbij 

 waren er nog geschenken en ruilartikelen voor de bewoners van het 

 bovenste der rivier, en alles in zulk eene hoeveelheid, dat ik, die 

 steeds op de eenvoudige wijze der Indianen reisde , geloofde daarmede 

 tot aan het eindje der wereld te kunnen komen. Bovendien hadden 

 wij eene groote tent bij ons, die iederen avond werd opgeslagen en 

 ons eene ruime woning verschafte. Twee kleinere booten waren met 

 levensmiddelen , zout, keukengereedschap en ander huisraad beladen. 



Ik zelf reisde alleen in mijne boot, over welke ik een raam met 

 groen geverwd linnen bespannen geplaatst had, om mij tegen de op 

 den middag loodregt vallende zonnestralen te beschutten. Op zulke 

 reizen is het mij een eigenaardig genot, vele genietingen te ontberen ; 

 een gevoel van vernederende zwakheid bekruipt mij, wanneer ik in 

 gezonden toestand mij, gezeten op gemakkelijke leuningstoelen of zachte 



