VAN GUYANA IN SEPTEMBER TOT NOVEMBER 1861. 75 



kernij; het dier zelf levert insgelijks een smakelijk voedsel op. De 

 Indiaan zal nooit eene gelegenheid voorbij laten gaan om een Leguaan, 

 dien hij niettegenstaande zijne groene kleur onder het digtste gebladerte 

 herkent, te bemagtigen , maar meestal laat het dier zich eenvoudig in 

 het water vallen, voordat de Indiaan zijnen boog spant, en zinkt, 

 zonder eenig levensteeken te geven , als een steen in de diepte , om 

 weder boven te komen , wanneer zijn vervolger zich verwijderd heeft. 

 Zelden verging evenwel later een dag, waarop niet een of meer dezer 

 dieren geschoten werden, een bewijs voor hunne talrijkheid en hoe 

 sterk zij zich vermenigvuldigen , hoewel zij niet meer dan eenmaal in 

 het jaar 40 tot 50 eijeren leggen. 



Onze levenswijze was gedurende de geheele reis bijna steeds dezelfde. 

 's Morgens om 6 uur dronken wij koffij , laadden onze goederen weder 

 op de vaartuigen, braken de tenten af en waren om 7 uur reeds op 

 reis. Tegen 11 of 12 uur ontbeet men op eene geschikte plaats op 

 eene zandbank of aan den oever, en voer dan door tot 4 of 5 uur, 

 wanneer meestal op een eiland of zandbank ons leger opgeslagen werd. 

 Negers en Indianen kapten de struiken en de kleinere boomen , de 

 tenten werden opgezet, hout om te koken aangevoerd en de benoodigde 

 kisten en werktuigen aan land gebragt. De Franschen hadden een 

 kleinen zeer doelmatigen bakoven bij zich, zoodat wij voortdurend versch 

 brood hadden. De negers en Indianen hingen tusschen de boomen hunne 

 hangmatten op, terwijl ik aan onze bemanning de levensmiddelen uitreikte. 

 Deze bestonden uit tapioca- of cassave-meel, zoute-visch en spek, 

 daar de jagt , waarop wij bijzonder gerekend hadden , niet toereikend 

 was om in de behoeften van zoovele menschen te voorzien. De 

 bemanning, die den gansenen dag moest roeijen , had tot jagen of 

 visschen weinig lust; ons spreken en de riemslagen verjoegen boven- 

 dien het wild van den oever, zoodat, eenige op hoenders gelijkende 

 vogels uitgezonderd, op de gebeele reis weinig werd geschoten. Ter- 

 wijl nu de topographen berekeningen maakten en hunne dagboeken bij- 

 hielden, droogde ik de over dag verzamelde planten, wiesch mijne 

 broeken en hemden en legde mij dan op de nog heete rotsen om mij 

 weder in het verledene te verplaatsen. Het is een eigendommelijk 

 leven in de wouden van Guyana, vooral in den nacht: na de zwoelheid 



