76 NEDERLANDSCH-FRANSCHE EXPEDITIE DOOR DE BINNENLANDEN 



des daags de aangename nachtlucht met haren helderen sterrenhemel 

 boven de donkere bosschen , waarin als dwaallichten groote vuurvliegen 

 rondzweven ; alles is stil , alleen boomvorschen of nachtvogels laten 

 zich hooren. Ieder tijd van den dag heeft zijne eigene bekoorlijk- 

 heid; hoe luttel evenwel zijn de genoegens van het gezellig verkeer, 

 hoe zeldzaam vertrouwelijke mededeelingen ; hoe menigmalen reik- 

 halsde ik in zulke oogenblikken naar mijn vaderland , naar mijne vrien- 

 den en herdacht ik de schoone lentedagen mijner jeugd! Maar kwam 

 ik weder terug, dan gevoelde ik mij alleen en vreemd, en in plaats 

 dier vriendelijke lentedagen, vond ik meest een koud , vochtig klimaat, 

 waar de zon slechts zelden door de wolken brak , en spoedig zocht ik 

 de wildernissen van Guyana weder op om mij aan dezelfde droome- 

 rijen over te geven. Tegen 9 uur was het eten gereed en tegen 10 

 uur begaf men zich ter rust. Eenige regenbuijen uitgezonderd , hadden 

 wij gewoonlijk heerlijk weder; de morgens waren koel; slechts een- 

 maal stond de thermometer op 16^° Réaum. (gewoonlijk 18°). Tegen 

 12 of 1 uur was de hitte het sterkst, 27, 28 en 29°, terwijl die 

 van het stroomende water 22 en 23° bedroeg; tegen den avond van 

 6 — 8 uur hadden wij weder 23 — 21°, en zoo bijna gedurende de geheele 

 drie-maandelijksche reis. 



Den 15 September bereikten wij onder 4° 47" de eerste bergen 

 van eenige beteekenis, die men bij een bijzonder helderen hemel reeds 

 uit zee kan aanschouwen. Zij maken een deel uit van het gebergte, 

 dat in eene westelijke rigting Fransch, Hollandsen en gedeeltelijk ook 

 Britsch-Guyana doorsnijdt, echter geen zamenhangend geheel vormt, 

 maar zich als enkele, wijd uitgestrekte bergruggen verheft, die even- 

 wel niet steil naar beneden loopen ; zij schijnen eene breedte van 1|° 

 in te nemen, daar wij de laatsten vonden onder 3° 20" N. Br. 



Wij besloten dit gebergte , dat zich omstreeks 1 uur landwaarts aan 

 den Nederlandschen kant verheft, te bestijgen, en besteedden daartoe 

 den morgen van den 16den. Eene kreek voerde bijna tot aan den voet 

 des bergs ; wij verlieten deze echter , daar in en over haar te vele 

 boomen gevallen waren , en baanden ons in eene westelijke rigting een 

 pad, langs hetwelk wij dan ook na 1^ uur den voet bereikten. Zes 

 Bonni-negers en zes Indianen maakten ons gevolg uit; onderweg maakten 



