DE MIEREN BUITEN EUROPA. 



Wie, die onze inlandsche mieren kent en in haar werkzaam leven 

 heeft gadegeslagen, zal ooit op de gedachte kunnen komen, dat deze 

 diertjes tot de groote verwoesters behooren, voor wie menschen en 

 dieren met ontzag en vrees terugdeinzen? En toch is dit werkelijk 

 zoo. In de warme klimaten vormen zij eene magt, die in de huis- 

 houding der natuur groote daden verrigt. Prof. h. lenz heeft zeer 

 belangrijke berigten betreffende de mieren , die in de heete gewesten 

 van onzen aardbol wonen, bijeengezameld. Wij meenen de lezers van 

 het Album der Natuur geen ondienst te doen , wanneer wij hun het 

 een en ander daaruit mededeelen. 



Op Banka vond dr. f. epp mieren van lg duim lengte. — Toen 

 julitjs kogel op Amboina woonde , stelde hij zijne met eetwaren ge- 

 vulde potten in groote watervaten ; maar de mieren gingen in groote 

 scharen aan de zoldering van de kamer en lieten zich van daar op de 

 potten nedervallen , wier inhoud zij dan verteerden. Als kögel's hoen- 

 ders broeiden, drongen zij in de eijeren, welke de kiekens, die wilden 

 uitkruipen , van binnen begonnen te openen , en aten spoedig de kie- 

 kentjes op. — Op Ceylon zag knox groote roode mieren, welke hare 

 nesten aan boomtakken bouwen en zoo vreeselijk bijten , als men ze 

 stoort , dat men de vruchten van zulke boomen niet kan oogsten. — In 

 Australië moet men , gelijk een van lenz's vrienden, die daar tien jaren 

 lang geweest is, verhaalt, de bijenkorven op schragen zetten, wier 

 beenen van water omgeven zijn, omdat zij anders door de mieren van 

 honig beroofd worden. — In de Abyssinische provincie Samen kwamen 

 mieren van één duim lang in bruce's tent, beten een deel van de tent, 

 de tapijten en borstels aan stukken en staken pijnlijker dan schorpioe- 

 nen. — In oostelijk Midden-Afrika heeft richard burton mieren van één 

 duim lang gevonden , wier beet even als de steek van een rood gloei- 



