94 DE MIEREN BUITEN EUROPA. 



en verteren alle groote en kleine insekten en de menschen moeten , 

 zoolang het bezoek duurt, hunne woningen verlaten." 



Homberg zegt, »dat men in Parimaribo, als zij aanrukken, kisten 

 en kasten opent, opdat zij er in kunnen komen, en dat zij ook rat- 

 ten, muizen en andere in de huizen schadelijke dieren verdelgen." — 

 Hermann burmeister merkte op, dat de door de visite-mieren afge- 

 beten en in het nest gedragen bladstukken , wanneer zij tot verrot- 

 ting overgaan , tot voeding der larven dienen , en dat ook de blade- 

 ren van boomwol en maniok zeer gaarne door haar tot dit doel ge- 

 bruikt worden. 



»De Peruaansche trekmier," zoo verhaalt eduard pöppig , «vormt 

 optogten, van uren lang, wier breede kolonne digt gedrongen mar- 

 scheert , en zich, zonder zich om eenige hindernissen te bekomme- 

 ren, voorwaarts beweegt. Naderen zij een huis, zoo opent de be- 

 woner haar gaarne alle vensters ; want wat zich van schadelijk ge- 

 wormte , insekten en larven mag ingenesteld hebben, dat alles brengen 

 zij aan het licht of dwingen het tot eene haastige vlugt. De verbor- 

 genste hoek der hutten ontgaat hare navorschingen niet, en het dier, 

 dat hare aankomst afwacht, is reddeloos verloren. Volgens het berigt 

 der inboorlingen overweldigen zij zelfs groote slangen , terwijl zij ze 

 op duizenderlei wijze overvallen , en hoe ook het gewonde dier zich 

 moge wenden , zoo is toch binnen weinige uren slechts nog het goed 

 gereinigde geraamte over. Des nachts rust het leger uit, terwijl het 

 zich tot bollen van de grootte van een pompoen zamenbalt. Nadert 

 de morgen , zoo lossen deze verzamelingen zich op en de togt gaat 

 weder voorwaarts. Gewoonlijk geven deze mieren aan gebaande we- 

 gen de voorkeur boven het hooge gras, en de wandelaar, die ze 

 ontmoet, ziet zich gedwongen om of terug te wijken of met groote 

 sprongen over het leger heen te ijlen, waarbij hij echter niet zonder 

 beten doorkomt. Blijft hij staan, dan is hij spoedig tot aan de knie 

 met mieren overdekt, die zich met hare groote tangen vastbijten, 

 doch slechts eene spoedig weder verdwijnende pijn veroorzaken. — 

 Eene andere mier, de roode Peruaansche geheeten , woont gewoonlijk 

 in de huizen, waar alles van haar wemelt en eetwaren en huisdieren 

 ter naauwernood tegen haar te beschermen zijn. 



