100 NEDERLANDSCH-FRANSCBE EXPEDITIE DOOR DE BINNENLANDEN 



regentijd vooral moet die waterval een prachtig schouwspel opleveren. 



De voortgang onzer reize hing dus af van de goedwilligheid des 

 Granman' s , dien wij dan ook den ganschen morgen te vergeefs 

 wachtten. Bij alle onderhandelingen , welke het Nederlandsche gouver- 

 nement ooit met de bosch-negers had, vertoonde zich altijd bij dezen, 

 ook dan, wanneer hun voordeel zoo klaar als de dag was , wantrouwen 

 en de wensch de zaken op de lange baan te schuiven; — hoe veel 

 te meer dus hadden wij nu niet hier te verwachten , dat het opper- 

 hoofd zich met zijne beslissing niet zou overhaasten. Wij wenschten 

 echter niet onzen tijd lang met niets doen door te brengen ; ook lieten 

 onze levensmiddelen geen lang vertoef toe. Ter naauwernood konden 

 wij van de vrouwen zoo veel inruilen , als wij voor ons dagelijksch 

 gebruik behoefden. Deze post werd mij opgedragen ; het was geene 

 gemakkelijke taak de afzonderlijke ruilartikelen , als: doeken , koralen, 

 zeep, messen, spiegels, vischhaken , buskruid, enz. zoo te verdeelen , 

 dat zij evenredig waren aan de waarde der aangebodene levensmidde- 

 len , die uit yams, rijst, eijeren , kippen en schildpadden bestonden; 

 het was een voortdurend loven en bieden van beide kanten en vorderde 

 des te meer inspanning , daar de handel steeds aan den oever op het 

 gloeijende zand en bij eene hitte van dikwijls 28° gedreven werd. 



Toen nu eindelijk tegen 12 uur de Granman nog niet was aange- 

 komen en niemand mij ook naar hem toe wilde brengen, nam ik drie 

 jonge Indianen en voer met de kleinste onzer booten zelf de rivier af. 

 Zonder veel moeite trokken wij de boot over de watervallen , en daar 

 ik den weg door de eilanden nog kende van mijne eerste reis , kwamen 

 wij zonder eenig ongeval bij het dorp van den Granman. Dit dorp is 

 noch aangenaam gelegen , noch goed onderhouden , en het eenige voor- 

 deel , dat de Granman heeft , is dat men hem niet gemakkelijk kan 

 vinden. Van Piket af leidt een weg, dien de bosch-negers echter 

 geheim houden, op den regter oever der rivier, tot aan het dorp van 

 den Granman , zoodat deze van alles wat beneden den val , die in den 

 regentijd in het geheel niet over te komen is, plaats grijpt, dadelijk 

 kon onderigt worden. Ik vond thans den ouden «Beiman", — zoo 

 heet het opperhoofd, — half naakt in zijne hut; hij was reeds door 

 eenige knapen, die in de rivier badende mij gezien hadden, van mijne 



