VAN GUYANA IN SEPTEMBER TOT NOVEMBER 1861. 107 



legen, waar wij een stokoud moedertje aantroffen, de eenige nog 

 levende dochter van het beroemde opperhoofd bonni. Wij begiftigden 

 haar met eenige doeken en andere kleinigheden. 



In dit dorp vonden wij een jongen man en een meisje van den 

 stam der Irakouleh-Indianen , die in hunne jeugd door de Bonni- 

 negers óf geroofd, of als gijzelaars medegenomen waren. Zij zijn 

 veel ligter van kleur dan de Karaiben , hebben als deze een plat 

 aangezigt, doch grijze of groenachtige oogen. Als menige neger waren 

 ook zij getatoueerd en hadden geheel hunne manieren aangenomen. De 

 stam der Irakouleh bewoont eene kreek, die in de boven-Lava inmondt, 

 en schijnt met de overige Indianen-stammen en ook met de Bonni- 

 negers in vijandschap te leven. Deze beweren ook de plaats, waar zij 

 zich werkelijk ophouden, niet te kennen, daar zij dikwijls van woning 

 veranderen. 



Wij kwamen reeds den tweeden dag aan het laatste dorp Grassiabra, 

 eenige armzalige hutten , die op eenen heuvel aan den Franschen oever 

 liggen. Van hier strekt zich een steenen dam uit , dwars door de 

 rivier. Men kan hem voor een werk van menschenhanden houden , 

 zoo regelmatig zijn de rotsblokken opgestapeld. De meeste bewoners 

 van Grassiabra, misschien 20 tot 30, wonen op hunne akkers in den 

 omtrek. Drie uren boven het dorp, op den regter oever, stroomt de 

 Inini-kreek in de Lava ; vaart men deze kreek omstreeks 5 dagen 

 lang op, dan komt men aan een weg, op welken men in 2 dagen de 

 oevers van de Aprouac bereikt. Inini wordt bewoond door de Eme- 

 rillon-Indianen. 



Den 8sten November voeren wij tegen den middag aan den regter 

 oever den mond eener schoone rivier , de Arona voorbij , die een 

 waterweg naar de Oyapok verschaft, zoodat de grootste rivieren van 

 Fransch- Guyana van twee zijden in betrekkelijk korten tijd bereikt kun- 

 nen worden. Wij hadden van Providence af slechts weinige snel- 

 vlietende plaatsen gehad, terwijl de geringe stroom onze vaart zeer 

 had bespoedigd. Den 9den echter kwamen wij weder in eene streek 

 van aanhoudende watervallen en snelvlietende plaatsen. Wij sloegen 

 ons leger op digt aan den mond der groote Litani-kreek , die uit het 

 zuiden komt en hier een waterval van ongeveer 8 voet hoogte vormt; 



