114 NEDERLANDSCH-FRANSCHE EXPEDITIE DOOR DE BINNENLANDEN 



kleinste korjaal te bevaren waren. De rigting van de hoofdkreek was 

 doorgaans noordwest. 



Wij begonnen nu den 21sten November de terugreis. Hevige regen- 

 buijen hadden de Lava iets doen zwellen, zoodat onze reis naar be- 

 neden pijlsnel voortging en wij den 26 op Providence aankwamen. 

 Na een oponthoud van 2 dagen om den Bonni-negers eenige rust te 

 verschaffen , zetten wij onze reis voort en kwamen allen den 3den Decem- 

 ber welbehouden te Albina en St. Louis aan. 



Zoo was de expeditie zonder eenig ongeval ten einde gebragt en 

 het vraagstuk omtrent de grensscheiding ten voordeele van het Neder- 

 landsche gouvernement beslist. Of dit nu daaruit eenig nut kan trekken , 

 doet niets ter zake. De topographen hebben eene kaart der Maroni , 

 Lava en Tapanahoni vervaardigd en de geographische ligging van 

 sommige punten astronomisch bepaald; om echter de duizende eilanden, 

 watervallen en snelvlietende plaatsen juist op te geven, zou men even- 

 veel jaren als ons weken waren toegemeten, noodig gehad hebben. 

 Voor de overige wetenschap is bijna niets verrigt ; wel werden van 

 rotsen en gerolde steenen in de rivier stukken afgeslagen en medege- 

 bragt, doch onderzoekingen in het binnenland of opdelvingen bleven 

 achterwege, deels bij gebrek aan tijd, deels wijl niemand geologische 

 kennis bezat. Hetzelfde geldt van de botanie ,• wel verzamelden de 

 Fransche geneesheer en ik planten, die wij met veel moeite droogden, 

 doch wij hadden geen van beiden voldoende kennis der botanie om haar 

 wetenschappelijk te beschrijven of onderscheid te maken tusschen be- 

 kende en onbekende. 



Hoe rijk nu ook aan schatten de vegetatie van het binnenland is , 

 zoo is toch de zwarigheid om die te genaken te groot en het 

 praktisch belang te gering om deze te beloonen. 



Werden rotsen doorgehouwen en een waterweg daargesteld , dan 

 zou in het drooge jaargetijde zeker elke gemeenschap gestremd wor- 

 den , daar door een bevorderden afloop der wateren een groot deel van 

 het hooger gelegen land , waar de rivieren zich meermalen in den 

 vorm van een meer uitbreiden , droog wordt gelegd. Alleen de water- 

 vallen verhinderen, dat de door de natuur gevormde bekkens boven deze 

 geheel leeg loopen. Mineralogische schatten alleen zouden aan het bin- 



