LEVEN IN DE DIEPTE DER ZEE. 117 



eene diepte van 1000 voet, een driehonderd veertigste van zijn vo- 

 lume wordt zamengedrukt , en dat wij , deze zamendrukking in aan- 

 merking nemende, loeten, dat op groote diepten met geene mogelijkheid 

 dierlijk of plantaardig leven bestaan kan." Indien hier geschreven 

 was: wij gissen, in plaats van wij weten, dan zou dit eene meer 

 juiste voorstelling geven van den aard eener conclusie , waartoe de 

 natuurkenners bij onderling goedvinden gekomen zijn , zonder zich veel 

 moeite te geven om te onderzoeken wat inderdaad waarheid is. Zoo 

 vindt men ook elders de bewering, dat op driehonderd vademen diepte 

 geen leven meer bestaat , — waarbij men dan de achthonderd vade- 

 men diepte, waaruit sir john ross een Caput Medusae ophaalde, 

 eenvoudig ignoreert. 



In de wetenschap, even als overal , volgt vaak eene onberedeneerde 

 ligtgeloovigheid op eene even onberedeneerde twijfelzucht. Dr. wallich, 

 ofschoon zich bemoeijende het leven in de diepe zee aan den dag te bren- 

 gen, verzet zich tegen zoodanige argumenten daarvoor, die, ofschoon ver- 

 leidelijk , toch niet beslissend zijn. Zoo nam ehrenberg aan , dat de aan- 

 wezigheid van niet tot ontbinding overgegane geleiachtige stof (sarcode) 

 in de schelpen van foraminiferen , welke schelpen op zeer groote diepten 

 gevonden waren, een bewijs opleverde, dat die dieren levend geweest 

 waren op de plaats, van waar men ze verkregen had. Dr. wallich 

 toont de bedriegelijkheid van zulk eene redenering aan , ofschoon hij ver- 

 wacht , dat de conclusie er van later blijken zal juist te zijn, en dat 

 men later exemplaren zal ontdekken , wier van het leven afhangende 

 bewegingen de zaak buiten twijfel zullen stellen. 



Voor wij de omstandigheden nagaan, onder welke bewerktuigde 

 wezens in de diepte der zee leven, zullen wij de meest verrassende 

 vruchten van dr. wallichs onderzoek mededeelen. Hij verhaalt ons 

 van eene peiling op 59° 27' N.B. en 26° 41' W.L. , omstreeks 

 halfweg tusschen Kaap Farewell en de noordwestkust van Ierland. 

 De diepte was 1200 vademen, en aan de laatste vijftig vademen der 

 lijn , die ettelijke oogenblikken op den bodem gelegen hadden , zaten 

 dertien Ophiocomae vast, wier diameter dwars over de armen van 

 twee tot vijf Eng. duim afwisselde. Deze dieren bewogen hunne 

 armen op het dek van het schip. Deze aldus verkregene zeesterren 



