122 LEVEN IN DE DIEPTE DER ZEE. 



Het is zonder twijfel te vergeefs, dat wij trachten eene scherpe 

 grensscheiding te trekken tusschen de twee bewerktuigde rijken , en 

 de oudere meening, dat de laagst bewerktuigde voorwerpen voldoende 

 als planten en dieren te onderscheiden zijn , is niet houdbaar. Verdere 

 onderzoekingen zullen welligt duidelijker de trapsgewijze overgangen 

 aantoonen , door welke de kenmerken van dieren en planten in elkan- 

 der versmelten ; maar zoo de ademhaling het dier in staat stelt om 

 de zuurstof der lucht te assimileren, en de ijzerzouten, in de maag 

 gebragt , den weg tot in het bloed kunnen vinden , dan vindt men den 

 eersten schakel der overeenkomst in dit opzigt reeds bij de hoogste 

 vormen van het dierlijk leven J ). 



De geologische belangrijkheid van wallich's onderzoekingen is zeer 

 groot , daar men nu zekere aardlagen niet kan beschouwen als gevormd 

 te zijn in ondiepe zeeën , alleen daarom , omdat zij de overblijfselen 

 van dieren bevatten , die wij gewoon zijn aan slechts matige diepten 

 te verbinden. En de biologische beschouwing van zijne resultaten 

 zijn niet minder belangrijk en leerzaam. Redeneren wij a priori, dan 

 zou het schijnen, dat, indien gedurende lange tijdperken een aan de 

 kust levende soort van dier, zoo hoog georganiseerd als de zeester, 

 geacclimateerd was geworden voor veel grootere diepten, de drukking, 

 de duisternis en de verschillende voorwaarden der ademhaling een 

 invloed zouden hebben moeten uitoefenen, die zich in veranderingen 

 van vorm en zamenstel hadden moeten openbaren. Doch de door 

 wallich gevondene voorwerpen vertoonden van zoo iets niets. Leef- 

 den de Ophiocomae uit de diepe zee , die tot dezelfde soort behooren 

 als die aan de kust, zelve vroeger in ondieper water en zijn zij vrij- 

 willig of onvrijwillig naar de diepte verhuisd ? Of zijn zij de echte 

 kinderen van den afgrond der zee, de regtstreeksche afstammelingen 

 van vaderen , wier verplaatsing dagteekent van het tijdperk toen wij- 

 zigingen van de hoogte van den bodem en van de verdeeling van land 

 en water eene verandering in hunne woonplaats te weeg bragten ? De 



') Zoo is het ook verkeerd , gelijk echter veel gedaan ia , om aan de zouten , die 

 het voedsel der hoogere dieren en van den mensch bevat en bevatten moet, den 

 naam van voedingstoffen te ontzeggen. L. 



