LEVEN IN DE DIEPTE DER ZEE. 123 



Ophiocoma granulata is een goed voorbeeld van de standvastigheid van 

 type, niettegenstaande het verschil van omstandigheden. Dit dier leeft 

 van de grenzen van den noordpoolcirkel tot de Britsche kusten op 

 eene diepte van 10 tot eene van 1260 vademen, en in elke van deze 

 uitersten of der tusschenliggende diepten plant het zich voort. 



De planten schijnen zulk eene vatbaarheid tot schikking naar ver- 

 anderde omstandigheden niet te bezitten. Dr. wallich ontmoette geene 

 eigenlijke algen beneden 300 vademen, en uit groote diepten haalde hij 

 slechts fragmenten van diatomeën op in een toestand, zoo verschillende 

 van dien, waarop men ze in ondieper water aantreft, dat het duidelijk 

 bleek, dat het planten- leven op eene in vergelijking van het dierlijk 

 leven geringer diepte ophoudt. Deze verzekering van dr. wallich moge 

 wat te stellig schijnen, maar indien het bevonden wordt, dat er streken 

 in de diepte der zee zijn, waar, om zoo te zeggen, elk dier zijne 

 eigene plant is , dan zullen er nieuwe geheimen betreffende de groote 

 verborgenheden van de organisatie en het leven ontsluijerd worden. 



De hoofdresultaten van dr. wallich zijn de volgende: 



1. De voorwaarden, die op groote diepten aanwezig zijn , ofschoon 

 verschillende van die nabij de oppervlakte der zee, zijn niet onbe- 

 staanbaar met leven. 



2. Het voorkomen van dezelfde diersoorten in ondiep water en op 

 groote diepten bewijst (in de veronderstelling dat de leer van afstam- 

 mings-middelpunten voor elke soort gegrond is) , dat zij den overgang van 

 den eenen toestand tot den anderen zonder nadeel hebben doorgestaan. 



3. Er is in de voorwaarden, die op groote diepten heerschen, niets, 

 dat het onmogelijk zou maken, dat dieren, die 't zij oorspronkelijk, 't zij 

 door acclimatisatie geschikt zijn om onder haren invloed te leven, 

 ook geschikt zouden worden om te leven in ondiep water, mits de 

 overgang zeer trapsgewijze zij , — en daarom is het mogelijk , dat 

 soorten, die nu ondiep water bewonen, in vroegere tijdperken de 

 bewoners van groote diepten geweest zijn. 



4. Aan den eenen kant maken de voorwaarden, die nabij de op- 

 pervlakte der zee heerschen, het mogelijk, dat organismen na hun dood 

 in grootere diepten nederzinken, mits elk gedeelte van hun zamenstel 

 voor water doordringbaar is. Aan den anderen kant zijn de voor- 



