OYER DE NATUURLIJKE GESTELDHEID 

 DER LIGCHAMEN, TOT ONS ZONNE- 

 STELSEL REHOORENDE ; 



DOOR 



A. T. REITSMA. 



("Vervol ff en slot van bladz. 317 van den vorigen jaargang.) 



Alle ligchamen trekken elkander aan. Elk ligchaam , tot ons zonne- 

 stelsel behoorende , kan op zich zelf beschouwd worden als het midden- 

 punt van eene aantrekkende kracht, die zich naar alle zijden heen 

 uitstrekt in de ruimte. Die kracht werkt zwakker , naarmate de afstand 

 tusschen verschillende ligchamen grooter is en wel in de evenredigheid 

 van de vierkanten dier afstanden. Wordt dus de afstand 2 malen 

 vergroot , dan is de kracht 4 malen zwakker , wordt die afstand 3 

 malen genomen , de kracht wordt 9 malen minder. Maar daarbij moet 

 tevens in aanmerking genomen worden, dat die kracht naar evenre- 

 digheid van de massa dier ligchamen toeneemt. Een ligchaam , dat 2 , 

 3 of 4 malen de massa van een ander bezit, zal ook eene 2 , 3 of 4 

 malen verhoogde kracht van aantrekking uitoefenen. 



Daar nu de zon in massa al de ons bekende ligchamen van ons 

 planetenstelsel verre te boven gaat , zoo zelfs , dat al de planeten te 

 zamen nog niet V700 gedeelte van hare massa bedragen, kan de zon 

 door die geweldige massa zulk eene kracht op alle andere planeten 

 uitoefenen , dat zij ze als door een onzigtbaren band tot zich trekt en 

 ze in elliptische of eenigzins verlengd ronde banen rondom zich doet 

 wentelen. 



Maar elk ligchaam wordt ook door eene eigene kracht in eene zekere 

 rigting voortgestuwd. Volgde het die eigene rigting alleen, dan zou 

 1863. 



