TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 133 



Maar daar zij in veel korter tijd dan de aarde , namelijk in den tijd 

 van omtrent 88 dagen (87 dagen, 23 uren, 15 minuten en 46 sekon- 

 den) , haren loop rondom de zon volbrengt, zoo moet op haar eene 

 veel sneller wisseling van jaargetijden plaats hebben. Als bij haar de 

 zon in de evennachtslijn is, en dagen en nachten aan elkander gelijk 

 zijn , behoeft zij slechts 22 dagen te wachten , en de zon zal haren 

 hoogsten stand aan den hemel , en van daar weder na 22 dagen in 

 de evennachtslijn en dan na 22 dagen reeds op haren laagsten stand 

 gekomen zijn. 



De middellijn van Mercurius bedraagt slechts 0,391 van de middellijn 

 onzer aarde, hetwelk gelijk staat met ongeveer 671 geographische mijlen. 

 De inhoud van dezen planetenbol bedraagt het 0,06 van onze aarde : dat 

 wil zeggen, dat men 16 2 / 3 Mercurius-ligchamen zoude noodig hebben 

 om daaruit een ligchaam van den omvang onzer aarde te vormen. 

 Daar echter de massa van Mercurius slechts ruim een dertiende ge- 

 deelte van die onzer aarde bedraagt , dat wil zeggen , dat men ruim 

 13 ligchamen van Mercurius op eene schaal zou moeten leggen om 

 aan het gewigt van onze aarde gelijk te zijn, zoo volgt daaruit, dat 

 de digtheid der stof, waaruit Mercurius is zamengesteld, aanzienlijk 

 meerder moet zijn dan die onzer aarde. Stellen wij het specifiek 

 gewigt onzer aarde gelijk aan 1 , dan is Mercurius bijna gelijk aan 

 l 1 /* of naauwkeuriger aan 1,23. Of nemen wij de digtheid van het 

 water als éénheid aan , dan is de digtheid der aarde gelijk aan 5,44 

 en die van Mercurius aan 7,71. 



Maar hieruit vloeit nog een hoogst belangrijk gevolg voort. Door 

 de wet der zwaartekracht worden alle ligchamen, die zich op eene 

 planeet bevinden, naar het middenpunt van die planeet heengetrokken , 

 met andere woorden : zij vallen in eene regte lijn naar het centrum , 

 totdat zij in hunnen val door de oppervlakte gestuit worden. Maar 

 daar nu de ligchamen , tot ons zonnestelsel behoorende , in massa en 

 omvang zeer veel van elkander verschillen, zoo zal de kracht , waar- 

 mede voorwerpen op de oppervlakte drukken , zeer ongelijk zijn. Hoe 

 aanzienlijker de massa van een hemelligchaam is, des te sterker zal 

 de kracht zijn, waarmede de voorwerpen op haar vallen. Maar daar 

 staat tegenover, dat, naarmate de omvang van een hemelligchaam grooter 



