TOT ONS ZONNESTELSEL BEHOORENDE. 



143 



Daar de planeet Venus van alle hemelligchamen het naaste bij onze 

 aarde kan komen , zoodat zij daarvan slechts 5 millioenen mijlen ver- 

 wijderd is, zou men al ligt vermoeden, dat wij met de natuurlijke 

 gesteldheid op hare oppervlakte meer in het bijzonder bekend zijn. 

 Dit is echter het geval niet , althans minder dan men zoude denken. 

 Als zij op het verst van ons is verwijderd, vertoont zij ons eene schijf 

 van 9",5 sekonde en wanneer zij ons het naast staat, heeft hare schijf 

 zelfs eene middellijn van 62". Men zou verwachten, dat zij, in haar 

 naasten stand bij de aarde geplaatst en zulk een aanzienlijke schijf 

 vertoonende , aan de sterrekundigen eene uitnemende gelegenheid zou 

 aanbieden om haar waar te nemen. Doch dat is zoo niet. Zij keert 

 dan, gelijk men dit in de figuur van de schijngestalten van Mercurius, 

 blz. 135 zien kan, hare donkere zijde aan de aarde toe en kan slechts 

 bij daglicht worden waargenomen. De grootste zigtbaarheid van deze 

 planeet heeft plaats, als zij in hare kwartieren is, ongeveer 40° ten 

 oosten of westen van de zon geplaatst. Zij heeft dan een schijnbaren 

 diameter van 40" en de grootste breedte van haar verlicht gedeelte 

 bedraagt niet meer dan 10". In dezen stand is zij zelfs meer dan eens 

 midden op den dag aan den hemel gezien. 



In de onderstaande figuur stelt B de schijnbare grootte van de schijf 

 van Venus voor op haren versten afstand van de aarde , A op eenen 

 afstand, waar ze even ver als de zon van de aarde is verwijderd en 

 C in haren naasten stand bij onze planeet. D wijst hare gedaante aan 

 in den tijd van hare grootste zigtbaarheid. 



C 



Fis. *. 



