172 



DE WORTELS DER PLANTEN. 



langsche doorsnede leert de structuur van deze kennen (fig. 7.) In het mid- 

 den het asorgaan, van boven gekroond met eenen soms geheel aangelegden 



Fig. 7. 



Bol van een Hyacinth , 



dezelfde, overlangs doorgesneden 

 (naar payer). 



bloemknop , maar nog verborgen in de schubvormige of vleezige bla- 

 deren , die , aan de ondervlakte van den bol ontspringende , de as als 

 zoo vele rokken omgeven. Bij sommige bollen , z. a. bij Crocus , is 

 de stengel vleezig en in de breedte opgezwollen en vormt dan de hoofd- 

 massa van den bol ; bij anderen , zoo als Lüium , Allium , zijn de bladeren 

 vleezig , en de as is tot een betrekkelijk klein gedeelte van den bol 

 teruggebragt. 



Bij alle bollen is de ondervlakte een platte schijf , waaruit eerst bij 

 den groei de wortelen ontstaan , gelijk wij dit allen kennen van onze 

 in glazen gekweekte Hyacinthen. 



Uit de genoemde voorbeelden is duidelijk , hoe geenszins al wat 

 van de plant zich onder den grond bevindt steeds tot den wortel be- 

 hoort, zoodat men andere kenmerken behoeft om stengel en wortel 

 van elkander te onderscheiden. Wij hebben die kenmerken gevonden 

 in de rigting van den groei des wortels, steeds tegengesteld aan dien 

 van den stengel , in het vermogen (bij de meeste planten althans) om 

 aan de jongere gedeelten wortelknoppen te vormen en vooral in de 

 anatomische structuur van den wortelknop zelven, die, gelijk zoo aan- 

 stonds nader blijken zal , steeds bedekt is met eene wortelmuts , in 

 tegenstelling van den stengelknop , waarbij altijd de jongste deelen de 

 as afsluiten. 



