188 DE WORTELS DER PLANTEN. 



langzaam gegroeide dennenhout steeds harder en zwaarder is), heeft 

 in den wortel juist het omgekeerde plaats. Het buitenste , vaste ge- 

 deelte ontwikkelt zich des te meer, hoe dikker de jaarring is, en in 

 zeer dunne jaarringen, gelijk men steeds in oudere wortels vindt, ont- 

 breekt het bijna geheel. De wortel van Denne- en andere Naald- 

 boomen heeft dus zijne grootere poreusheid nog meer aan het bijna 

 geheel ontbreken der dikwandige cellen dan aan de grooter afmetingen 

 der elementair-organen te danken. 



Bij de Loof houten wordt de grootere weekheid van het wortelhout 

 te weeg gebragt door andere omstandigheden, die evenzoo met de 

 structuur van het hout innig zamenhangen. Geenszins heeft men hier 

 te denken aan grooter afmetingen der vaten , zoo als velen verkeerde- 

 lijk meenen. Door naauwkeurige metingen kwam von mohl in tegen- 

 deel tot de verrassende uitkomst , dat , althans bij den esch en den 

 eik, de vaatcellen enger zijn in den wortel dan in den stam. 



Wil men zich rekenschap geven van de meer poreuse geaardheid 

 dezer wortels , dan dient men in het oog te houden , dat in den wortel 

 der Loof houten , evenals in dien der Naaldboomen, de jaarringen ge- 

 woonlijk veel minder breed zijn dan in den stam , en dat eene zoodanige 

 gebrekkige of minder krachtige ontwikkeling van den jaarring steeds 

 geschiedt ten koste van het middelste gedeelte van het weefsel. Het 

 binnenste of oudste gedeelte blijft nagenoeg even groot , hetzij de 

 jaarring dikker of dunner is , terwijl eindelijk de buitenste laag van 

 den jaarring zoo weinig dikte heeft , dat zij gewoonlijk niet meer dan 

 een smalle grensstreep vormt. 



Vindt men nu , zooals bij den eik en den esch , aan de binnenzijde 

 van den jaarring een poreus weefsel, bestaande uit groote , digt bijeen 

 geplaatste vaten , met betrekkelijk weinig celweefsel daartusschen , en 

 is daarentegen het midden van den jaarring gevormd uit dikwandige 

 houtcellen en een niet te groot aantal naauwe vaten , die te zamen 

 eene vrij digte massa uitmaken, dan is het duidelijk, dat met het 

 verminderen of ontbreken van dit laatste weefsel , in eiken jaarring , 

 de houtmassa allengs zeer poreus moet worMen. 



Bij den beuk is de zaak eenigzins anders. In het hout van den stam 

 ontbreekt de door groote vaten gekenmerkte laag, die wij bij eik en 



