190 



DE WORTELS DER PLANTEN. 



boven gezegd is. De eersten worden , bij jonge wortels althans , op 

 regelmatige plaatsen gevormd,- de laatsten kunnen, wanneer de om- 

 standigheden daartoe gunstig zijn , overal ontstaan. Beide worden ge- 

 vormd uit wortelknoppen, die uit den cambiumring ontspringen , aanvan- 

 kelijk als eene kleine opzwelling van dezen (fig. 4). Weldra worden in 

 dien knop de eerste vaatbundels gevormd, die zich als takken aan de 

 bestaande aansluiten. Nog voor dien tijd echter ziet men het eerste 

 begin van de wortelspits ontstaan. Deze ontwikkelt zich reeds binnen 

 het parenchym van den bestaanden wortel , het daaraan grenzende en 

 vooral het onmiddellijk daar buiten liggende schorsparenchym sterft 

 af, terwijl de wortelmuts vooruitschuift, en eindelijk, gewoonlijk met 

 een deel van dit afgestorven parenchym aan den top bedekt , uit den 

 hoofdwortel doorbreekt. Men ziet dit verschijnsel duidelijk bij over- 

 Fig. 14. langsche doorsneden van jonge wortels , alwaar 



men bij eene zelfde plant alle trappen daarvan 

 kan nagaan. 



Aan den wortel ontwikkelen zich bij inlandsche 

 planten gewoonlijk alleen wortelknoppen , gelijk 

 aan den stam stamknoppen. Maar wanneer de on- 

 deraardsche wortel boven den grond wordt ge- 

 bragt en dus onder andere omstandigheden komt, 

 dan kan hij ook de verrigtingen van den stam ver- 

 vullen en adventief-stamknoppen maken. Men ziet 

 dit bij een tal van inheemsche boomen , b. v. bij 

 den berk. Zoo is het ook een bekend verschijn- 

 sel , dat verwondingen aan den stam van boom- 

 achtige Monocotyledonen luchtwortels doen ont- 



, , . staan op de gewonde plek. Men treft dit aan 



Overlangsche doorsnede r 



der wortelspiti vau eene bij Palmen , maar ook bij Yucca, Dracaena en an- 

 Aroïdee ; vergroot (naai- 

 de natuur). dere boomachtige Liliaceen. Omgekeerd kan de 



stam ook wortelknoppen vormen, wanneer hij ouder den grond of in 



het water gebragt wordt. Hierop berust eene welbekende handelwijze 



der tuiniers om planten te vermenigvuldigen, namelijk door stekken. 



Een der sprekendste voorbeelden hiervan is wel een wilgentak, dien 



men in grond of water plaatst. Deze maakt alras uit den stam een 



aantal adventiefwortels. 



