DE WORTELS DER PLANTEN ; 



DOOR 



N. W. P. RAUWENHOFF. 



(Vervolg en slot van bladz. 191). 



DE RIGTING VAN DEN WORTEL. 



In het eerste gedeelte van dit opstel is reeds opgemerkt, dat bij 

 de kieming van het zaad zich terstond een groei in twee rigtingen 

 openbaart , die gewoonlijk polair aan elkander tegenovergesteld zijn. 

 De stengel groeit naar boven, de wortel naar onderen. Aan het punt 

 vanwaar die groei schijnt uit te gaan, den overgang tusschen stengel 

 en wortel, schreef men vroeger een bijzonder gewigt toe en men noemde 

 dit levensknoop; later echter heeft men ingezien , dat hierin ten on- 

 regte de eerste oorzaak dier verschillende rigtingen gezocht werd. 



Daarna heeft men zich veel moeite gegeven om te ontdekken , door 

 welke oorzaak dan toch de wortel steeds benedenwaarts gedreven werd, 

 en een tal van proeven is hierover genomen , waarbij men nu eens 

 onderstelde, dat de zwaartekracht, dan eens dat het licht hierbij als 

 hoofdoorzaak werkzaam was. Die proeven, zeer vernuftig uitgedacht, 

 hebben soms belangrijke bijzonderheden doen kennen , en ik acht het 

 daarom niet ondienstig ook hierbij een oogenblik stil te staan. 



In het algemeen gaat, overal waar een penwortel aanwezig is, deze 

 loodregt naar beneden, en wanneer er hindernissen op dien weg zijn, 

 dan tracht de wortel die te overwinnen of, zoo dit niet mogelijk is, 

 gaat hij daarom heen , om dan vervolgens de oude rigting weder aan 

 te nemen. Men ziet dit duidelijk bij jonge wortels in een steenachtigen 

 zandgrond, en evenzoo bij planten in potten geplaatst, alwaar de 

 1863. 13 



