200 DE WORTELS DER PLANTEN. 



wortel gezegd is , dan weten wij , dat de top bedekt wordt door een 

 wortelmuts, die van buiten afsterft en van binnen aangroeit, en dat 

 onmiddellijk hieronder en innig hiermede vereenigd het jongste deel 

 van den wortel gevonden wordt, waar krachtige celvermeerdering plaats 

 heeft. Een weinig hooger op heeft deze opgehouden , maar de cellen 

 verlengen zich nog in lengte-rigting , terwijl de weefsels meer en meer 

 elk hun bijzonder karakter aannemen. De geocentrische kromming nu 

 heeft plaats in het wortelstuk, dat zich nog verlengt, zooals men ge- 

 makkelijk kan aantoonen, door op het geheele jongste deel van den 

 wortel puntjes op gelijken afstand van elkander te plaatsen en de wijzi- 

 gingen in deze afstanden van tijd tot tijd te meten. Het blijkt dan, 

 dat het vermogen der geocentrische kromming zich niet uitstrekt over 

 het geheele wortelstuk , dat nog in de lengte groeit. Het oudste stuk, 

 waar de grootste strekking der gevormde cellen plaats heeft, is daar- 

 voor niet meer vatbaar , maar omgekeerd beperkt zich die kromming 

 ook niet tot het slechts 1 / 2 o van een Ned. streep dikke laagje , waar 

 celvermeerdering geschiedt. Er is alzoo een klein schijfje , van 0,5 tot 

 hoogstens 1 Ned. streep dikte, waar die kromming ten gevolge dei- 

 zwaartekracht kan plaats hebben , en dat , onder den invloed van deze , 

 eenigzins beschouwd kan worden als een droppel van eene taaije vloei- 

 stof. In dit gedeelte wordt geen spanningsverschil tusschen de weefsels 

 gevonden , want waar dit voorkomt, bestaat het vermogen om zich 

 benedenwaarts te krommen niet meer. Naarmate eindelijk de wortel- 

 muts een grooter of kleiner deel van den wortel bedekt , en naarmate 

 de strekking in de lengterigting meer of minder aanzienlijk is , zal het 

 voor de benedenwaartsche kromming vatbare schijfje dikker of dunner 

 zijn. Zoo ziet men b. v. bij de luchtwortels der Orchideen , die weinig 

 in de lengte groeijen , eene plotselinge en scherpe buiging van de spits 

 van den groeijenden wortel, zoodra deze uit den natuurlijken stand 

 gebragt is. Bij de sterk in de lengte zich ontwikkelende hoofdwor- 

 tels van vlinder- en kruisbloemige gewassen is daarentegen het voor 

 kromming vatbare gedeelte zeer klein. 



Op deze wijze tracht hofmeister het merkwaardige verschijnsel van 

 de eigen rigting , waarin stengel en wortel groeijen , te verklaren. 

 Hoewel wij niet ontveinzen mogen , dat hiermede nog niet alles toege- 



