210 IETS OVER VUURBOLLEN IN HET ALGEMEEN 



waarnemen, daarover veronderstellingen maken, deze aan de waarne- 

 mingen en de bekende waarheden toetsen en daaruit eenige uitkom- 

 sten afgeleid, die wel is waar niet boven allen twijfel verheven zijn, 

 maar toch zeer veel waarschijnlijkheid voor zich hebben. Eene uit- 

 eenzetting daarvan willen wij hier beproeven. 



Ofschoon vuurbollen zich zeer verschillend van glans en grootte 

 vertoonen en de omstandigheden, die hunne verschijning vergezellen, 

 zeer onderscheiden zijn, doen zij zich in het algemeen op de volgende 

 wijze voor. 



Er verschijnt een lichtend punt aan den hemel, zooals bij eene dus- 

 genoemde vallende of verschietende ster , of een klein , licht en als 

 ontvlammend wolkje, of wel een of meer evenwijdige lichtstrepen, 

 waaruit zich weldra een lichtend ligchaam vormt. Dit ligchaam be- 

 weegt zich met groote snelheid , soms langs eene regtlijnige of eenig- 

 zins gebogene baan , soms als het ware met sprongen ; het wordt 

 grooter en vormt een vurigen bol, die vlammen , rook en vonken uit- 

 werpt. Deze vuurbol heeft meestal een staart , die aan de achterzijde 

 spits uitloopt en als in rook of damp schijnt te eindigen. Somtijds 

 bestaat die staart uit afzonderlijke deelen , die kleinere vuurbollen 

 vormen. In vele gevallen verdwijnt het verschijnsel, zonder eenig 

 spoor achter te laten , in andere laat het eene lichtende streep na, die 

 nog gedurende eenige seconden zigtbaar blijft. De kleur van de vuur- 

 bollen is zeer verschillend ; men vindt roode , blaauwe en witte ver- 

 meld en in de onderscheidene deelen zijn meestal verschillende kleu- 

 ren. Het licht, dat zij verspreiden, verschilt mede aanmerkelijk; van 

 sommigen wordt het met dat van de planeten Venus of Jupiter verge- 

 leken, van andere bij dat der volle maan, terwijl er ook bij dag zijn 

 gezien, die zulk een sterk licht verspreidden, dat de voorwerpen zelfs 

 in den zonneschijn nog schaduw wierpen , zoodat hun licht met dat 

 der zon eenigermate te vergelijken was. In eenige gevallen barst 

 de vuurbol vaneen met een sterken knal, die door sommigen met den 

 donder , door anderen met het rijden van een spoortrein over eene 

 brug of met het instorten van gebouwen wordt vergeleken, zoodat de 

 grond daarvan dreunt. Daarbij vallen dan de stoffen , die zich niet 

 als rook of damp in de lucht hebben verbreid, als steen- of ijzer- 



