HET PLANTENLEVEN 



IN DEN WINTER, DE LENTE, DEN ZOMER EN DEN HERFST; 



DOOR 



Th. H. A. J. ABELEVEN 



K. MULLER gevolgd. 



Het is de 23sten September, en voor de tweede maal in bet jaar 

 zijn dag en nacht even lang. De schijnbare boog, dien de zon aan den 

 hemel beschrijft, wordt kleiner, hare stralen vallen schuiner op vlakte 

 en bospchen ; op bergen, steden en gehuchten neder, doch missen 

 het vermogen om de aarde en den dampkring van die warmte 

 te voorzien, die het plantenrijk noodig heeft om zijn dos te kunnen 

 behouden. 



Stond de zon , evenals aan de polen in den zomer , onafgebroken 

 aan den horizont , dan zou zij nog eene zee van warmte in den 

 dampkring en over de aarde verspreiden , maar thans blijft zij 

 te kort boven ons verwijlen, terwijl de weinige warmte, die zij uit- 

 stroomt, maar al te gretig door de dampkringslucht en de aarde wordt 

 opgezogen. 



Wat vroeger als dauw tot drenking van den bodem en de plant 

 diende, wordt eerlang rijp; wat als een /acht besproeijende regen 

 nederdroppelde , wordt sneeuw en wat als eene alom leven versprei- 

 dende ader door menig landschap kronkelde , langs menige stad vloeide 

 1863. 17 



