284 HET PLANTENLEVEN IN DEN WINTER, ENZ. 



Wij zijn aan het laatste tijdperk genaderd — de bladeren zijn ge- 

 vallen , met massa's liggen zij om stam en struik. Zij zijn nog geel, 

 de wind rinkelt ze droog en zwiept ze voor zich henen , even alsof 

 het hem hinderde , dat zij daar zoo rustig lagen ; dat voortstuwen , dat 

 over elkander vliegen breekt ze , — de wind houdt op , — de regen 

 valt neder , en de verbrokkelde fragmenten worden doorweekt en op 

 elkander gepakt. Geen scheikundig proces , door de levenskracht ge- 

 steund, is nu meer werkzaam, — neen, het is alleen de doode stof, 

 die door de scheikunde beroerd en omgezet wordt ; alle vliezen , alle 

 vezels worden de eene voor, de andere na ontleed, totdat zij stof zijn 

 geworden , stof dat ze waren , voordat de boom het opgelost als voed- 

 sel opnam. 



Blijft daar rusten , wordt doorweekt en wordt verder verwerkt , tot- 

 dat het voorjaar komt , — dan brengt gij , doode stof , weder leven , 

 vreugde , zegeningen en genietingen voort , — en ligt gij bladeren 

 weder op de aarde neder, hebt gij weder uwen jaarlijkschen levens- 

 loop volbragt, hebt gij natuur weder velen een blik in uwe soms ondoor- 

 grondelijke , maar bij nasporing bewonderenswaardige , eenvoudige 

 werkplaatsen doen slaan, dan vertrouwen wij, dat ook anderen wat 

 zij zagen , wat zij opmerkten aan ons willen , aan ons zullen mede- 

 deelen. 



