BE BEKERPLANTEN, 



DOOR 



C. A. J. A. OUDEMANS. 



Het is eene alom erkende , ja zelfs tot een spreekwoord geworden 

 waarheid , dat personen , die verafgelegen landen bezocht of uitge- 

 strekte reizen gemaakt hebben , in hunne verhalen niet altijd te 

 vertrouwen zijn, althans aan veel waars dikwerf veel onwaars vast- 

 knoopen , of, wil men eene zachtere uitdrukking, datgene, wat zij 

 werkelijk waarnamen , óf overdrijven , of wel wijzigen , inkleeden of 

 versieren , al naar gelang hunne verbeeldingskracht bij 't weergeven 

 hunner indrukken in meerdere of mindere maté werkzaam is. Reeds aan 

 PLINIUS , een der oudste geschiedschrijvers onzer jaartelling (geb. a°. 

 33, f a°. 79), werd ten laste gelegd, dat hij bij het zamenstellen 

 zijner Historici naturalis niet altijd even behoedzaam te werk ging , 

 en zich niet ontzag zijne dikwerf zoo voortreffelijke beschrijvingen nu 

 en dan met fabelen af te wisselen. Ook de tijd , waarin wij leven , 

 levert voorbeelden op van dusdanige dwalingen van den menschelijken 

 geest (men denke slechts aan het verhaal van boombladen, die in 

 sprinkhanen veranderden, door een bekend schrijver voorgedragen in 

 zijn: Nederlandsch Oost-Indië ; reizen, gedaan gedurende liet tijdvak vcm 

 1852 — 1857). Wat vroeger zoo was, is dus nog zoo, en het is wil 

 aan te nemen, dat het bekende fransche spreekwoord zijne toepassing 

 altijd vinden zal. 



Het komt mij voor, dat aan de eerste berigten, die in der tijd tot 

 1863. li> 



