DK BEKERPLANTEN. 297 



De aard der groene platen is vliezig of papierachtig. Bij ge- 

 droogde voorwerpen doen zij zich niet zelden voor als stevig per- 

 kament. 



De groene platen eindigen altijd in een steelvormig aanhangsel , 

 dat zich als de voortzetting der hoofd- of middennerf kennen doet , 

 en waarin ook de fijnere overlangsche nerven overloopen. Dit aan- 

 hangsel of de zoogenoemde rank (Fig. 1 , 2 en Sb) kan lang of 

 kort zijn (de aanzienlijke lengte van 4 decim. vond ik bij N. Raffle- 

 siana), is echter nooit vertakt, en toont altijd neiging om zich spiraals- 

 wijs, d. i. als een kurketrekker, op te winden. Voor zoo ver die 

 ranken geene bekers dragen — en dit gebeurt bij de twee of drie 

 bladen, die het naast bij een bloemtros gezeten zijn — ziet men haar 

 dan ook, even als de klawieren der Erwt en van den Wijnstok, zich 

 om andere voorwerpen heenslingeren, en hiervan is dan ook het ge- 

 volg , dat de daarvoor anders veel te tengere stengel der Nepenthessen 

 een opgerigten stand aanneemt. Het aantal windingen dier ranken be- 

 draagt zelden meer dan drie of vier. Meestal echter zijn zij wijd uit 

 elkander geplaatst , en hebben zij eene aanzienlijke middellijn. 



Ook die ranken, welke bekers dragen, maken kronkelingen ; zij slin- 

 geren zich echter niet om andere voorwerpen heen. Na de laatste 

 winding volbragt te hebben , rigten zij zich weer op , en hierdoor wordt 

 aan de bekers zelven een opgerigte stand verzekerd. Alle rankvormige 

 aanhangselen zijn aan de naar boven gekeerde zijde vlak en aan de 

 naar onder gekeerde bolrond. 



De bekers, die tot de vreemdste organen behooren, welke door 

 het plantenrijk worden voortgebragt , hebben velerhande gedaanten , 

 en verschillen voor 't overige ook zeer in grootte en kleur, zoodat 

 het niet zelden mogelijk is, aan de bekers alléén de soort van Ne- 

 penthes te onderkennen , waarvan zij afkomstig zijn. De voornaamste 

 vormen, waaronder zij zich voordoen, zijn die van een trechter 

 (N. Bongso) , een aan zijn voet min of meer gezwollen cilinder (N. 

 gracilis, Boschiana , laevis , phyllamphora) , of van eene ton (N. ampul- 

 laria) , waarbij echter valt op te merken, dat de mond van het 

 orgaan, door de zeer verschillende hoogten, welke zijne rug- en 

 voorvlakte bereiken (gene is altijd veel hooger dan deze), een hellend 



