DE BEKERPLANTEX. 299 



ren vlekken. Het laatste is 't geval bij N. Rafflesiana en villosa, en 

 de bekers dezer soorten zijn dan ook om hunne sierlijkheid bekend 

 en geroemd. Ook de grootte der urnen is aan vrij wat wisseling 

 onderhevig. De kleinste gaan 5è a 11 centim. niet te boven (K 

 ampullaria, Bongso , Korthalsiana , enz.); men vindt er echter ook mid- 

 delmatige van 13^ — 27 centim. (iV. phyllamphora en eenige andere 

 soorten), en eindelijk ook kolossaal ontwikkelde van 3a 4 decim., 

 zooals bij N. Rafflesiana en villosa. 



Bij onze verdere beschouwing van de bekers der Nepenthessen is 

 het noodig, een onderscheid te maken tusschen het eigenlijk gezegde 

 kruikje (fig. 1 , 2 en 3 c) en het deksel (fig. 1 , 2 en 3 d), waarmede dit 

 aanvankelijk gesloten is. 



Buiten en behalve de eigenschappen, waarop wij zoo even, als 

 eigen aan de bekers der Nepenthessen, gewezen hebben, komen 

 er, meer bijzonder voor 't kruikje (c) , nog eenige andere in aanmer- 

 king, die te belangrijk zijn, dan dat wij haar met stilzwijgen zouden 

 kunnen voorbijgaan. 



Vooreerst kan het den aandachtigen beschouwer van zulk een 

 kruikje niet ontgaan, dat daarin 3 sterke nerven, aangevoerd door 

 den steel of de rank waarop het kruikje gezeten is , in eene regte 

 lijn van beneden naar boven loopen , en dat wel in dier voege , dat 

 twee daarvan (fig. 2 en 3 n n) veel nader bij elkander liggen dan 

 bij de derde ; waarbij nog valt op te merken , dat eerstgenoemden de 

 voorzijde innemen, laatstgenoemde daarentegen aan de rugzijde (d. i. die 

 zijde, welke het deksel draagt) aangetroffen wordt (men lette b. v. 

 op verschillende bekers van fig. 1). Eenige opmetingen (bij JSf, Raffle- 

 siana en laevis) leerden mij , dat de afstand tusschen de rugnerf en 

 eene der beide voorste ongeveer 2§ maal grooter is dan die tusschen 

 de beide voorste nerven onderling (bij N. laevis was de verhouding 

 als 1 : 2^, bij N. Rafflesiana als 2h : 6). Dat ieder kruikje door de 

 wijze , waarop de drie hoofdnerven daarin gelegen zijn , in drie 

 vlakken, twee zijvlakken namelijk en een voorvlak , verdeeld wordt, 

 is duidelijk. Behalve de 3 hoofdnerven, neemt men op ieder vlak 

 nog andere, wel in vertikale rigting loopende , maar toch veel 

 minder duidelijke nerven waar, en daartusschen ten slotte nog 



