DE BEKER-PLANTEN. 311 



bevestigend beantwoorden, daar ik meermalen kraaltjes vocht aan die 

 kliertjes kleven zag. Als dus mei jen (1. c.) het tegenovergestelde ge- 

 voelen uitspreekt en op grond van zijne waarneming, dat die kliertjes 

 geen vocht uitscheiden, almede zijne stelling tracht te verdedigen, 

 dat de kliertjes aan de binnenzijde der Nepenthesbekers met de 

 afscheiding van vocht in de kruikjes niets te maken hebben ; dan 

 moet ik hem op nieuw tegenspreken en de waarde ook van dit 

 argument ten gunste zijner denkeelden aangaande die vochtsecretie 

 ontkennen. 



Ten opzigte van de hoeveelheid vocht, in de Nepentheskruikjes 

 vervat, deelen wij mede, dat korthals die kruikjes, onder de 

 keerkringen, nog vóór dat het deksel zich geopend had, tot op 

 de helft gevuld vond. Ik zelf zag in den hortus alhier het vocht 

 in de bekers van N. phyllamphora en laevis nooit hooger stijgen 

 dan tot h. Verder vond korthals de afscheiding van water in de 

 N.-bekers altijd aanzienlijker gedurende den dag dan wel gedu- 

 rende den nacht, eene uitkomst, in strijd met de opgaven van 

 rümphius, waarin het tegenovergestelde wordt verzekerd. Korthals 

 is niet wars van het denkbeeld, dat de in tropische gewesten na 

 zonsondergang zoo rijkelijk vallende dauw tot de vulling van de 

 's nachts door rümphius waargenomen bekers hebbe bijgedragen, en 

 dat aan den anderen kant de verdamping van vocht uit de bekers over 

 dag door denzelfden schrijver niet naar hare juiste waarde geschat 

 werd. Ook meent hij , dat de afscheiding van water in de bekers 

 onder den invloed van het licht aanzienlijker is dan in de schaduw. Uit 

 het onvolledige dezer opgaven blijkt , dat er aan onze kennis aangaande 

 de periodiciteit van de vochtsecretie in de kruikjes van Nepenthes nog 

 veel kan worden toegevoegd. 



Scheikundige analysen van het bedoelde vocht hebben geleerd , dat 

 het voornamelijk uit water bestaat en niet meer dan 0.72 tot 0.92 pCt. 

 aan vaste stoffen bevat. In deze laatsten vond men citroen- en appel- 

 zuur, chloor, kali, natron, kalk en magnesia. 



Wij mogen het er voor houden, dat hiermede de belangrijkste 

 eigenschappen der N.-bekers zoowel als die der ranken, waardoor zij 

 gedragen worden, en der groene platen, waarin deze laatsten naar bc- 



