BETER. 319 



Volgens meijen, Reize om de aarde, II, bl. 224 volg. , wordt op het 

 eiland Lueon de betel mede gekweekt en te Manilla zeer algemeen ge- 

 bruikt, nagenoeg op dezelfde wijze, door de arekanoot in kleine 

 langwerpige stukjes te verdeelen , de betelbladen op de binnenzijde 

 te bestrijken met wat ongebluschten kalk, die van koralen en oester- 

 schelpen gebrand is, en in smalle bandvormige strepen zamen te 

 leggen, in welke men vervolgens het stukje arekanoot zeer handig 

 wikkelt. Men noemt dit een buyo. In ieder huisgezin heeft men 

 een klein kistje of een bord , waar de toebereide buyo's voor den 

 dag bewaard worden, en men biedt ze ieder die komt aan, bijna als 

 bij ons een snuifje of een pijp. Zij, die reizen of in de open lucht 

 arbeiden, dragen doozen of zakjes bij zich, in welke zij de buyo's 

 bewaren. Behalve de inboorlingen , hebben vele Spanjaarden en andere 

 Europeanen zich het kaauwen van de betel aangewend en het vertier 

 van dit artikel van weelde is onbeschrijfelijk groot. Op alle markten en 

 straten wordt de buyo verkocht. Op de liaciendas (landhoeven) van het 

 eiland wordt soms aan het volk , als dagelijksch arbeidsloon, eene zekere 

 hoeveelheid rijst en een aantal sigaren en buyo's gegeven. 



Op de markten ziet men groote korven , die met de fraaije groote 

 en hartvormige bladen der betelpeper dikwijls 3 — 4 voeten hoog 

 opgevuld zijn en dan bij dozijnen of honderden verkocht worden. 

 Voor den kalk bezigt men daar kalk , afkomstig van de schelpen aan 

 de kust, maar ook dikwerf versteende schelpen, waardoor vaak zeld- 

 zame soorten vernietigd worden. Zoo had men op een hoogen berg 

 op het eiland Lucon eene schelp, eene Chama, van meer dan drie 

 voeten lengte gevonden, welke men, ongelukkiger wijze, mede tot 

 deze kalkbranding gebruikt heeft. 



Het schijnt , dat het gebruik der betel de tanden en het tandvleesch 

 wel kleurt , donkerbruin of bijna zwart maakt , maar overigens voor 

 de gezondheid niet schadelijk is. 



Ook in China is het beteikaauwen in gebruik , maar niet zoo alge- 

 meen als in den Oostindischen archipel en op de Philippijnsche eilanden. 

 Ida pfeiffer verhaalt in hare tweede reis om de wereld (Amster- 

 dam , 1856, II, bl. 70), dat op Celebes, gedurende hare gansche 

 reis, de meisjes bezig waren met siri te maken, dat hier niet in 



