314 MAGIE. 



van die geheimhouding. Daarvan kwam het , dat vele ontdekkingen 

 dier oorspronkelijke wijzen door hen voor zich zelven werden gehouden , 

 en alleen werden medegedeeld aan eenige uitverkorenen , die zij die 

 mededeeling waardig achtten , — en zoo ontstond in den loop der tijden 

 eene telkens door nieuwe resultaten van onderzoek en nadenken aan- 

 gevulde traditie , die slechts in het bezit van eenige weinigen was. 

 Het algemeen had geen begrip van de wijze , waarop die wetenschap 

 was verkregen , en daar hare bezitters veelal priesters waren of' 

 althans mensehen, die met goddelijke zaken, naar men dacht, meer ver- 

 trouwd waren dan anderen , zoo bragt men haar in verband met eene 

 gemeenschap met bovenaardsche wezens , en zij werd alzoo tot boven- 

 menschelijke , zoo niet bovennatuurlijke wetenschap. 



De Magie was dus in haren eersten oorspronkelijken vorm niets 

 anders dan de wetenschap op haren eersten trap van ontwikkeling, 

 meer bepaaldelijk de natuurwetenschap , maar verbonden met theosophie, 

 of met andere woorden , het was de eerste schrede op het gebied der 

 wijsbegeerte in den meest uilgestrekten zin , waarbij men de beschou- 

 wing van het zinnelijk waarneembare nog innig verbond met bespie- 

 gelingen over het bovenzinnelijke. Gelijk wij gezien hebben , kon op 

 een hoogeren trap van beschaving zulk eene geheime wetenschap ot' 

 wijsbegeerte bij de Grieken niet blijven bestaan; de wijsbegeerte legde 

 bij hen weldra den geheimzinnigen sluijer af', waarmede zij zich vroe- 

 ger omhuld had, en werd toegankelijk voor iedereen. Met dien sluijer 

 bleven alleen zij zich omhullen , die op het bijgeloof van het volk 

 speculeerden : de toovenaars , waarzeggers , goochelaars , om van de 

 priesters niet te spreken. De eigenlijke mannen der wetenschap ver- 

 smaadden dien , met uitzondering van enkelen in den lateren tijd , die 

 zich onder Oosterschen invloed en op Oostcrsche wijze vormden. — 

 Bij de Oostersche volken , bepaaldelijk bij de Chaldeën , Meden en 

 Perzen , bleef de priesterorde der Magiers nog lang in het uitsluitend 

 bezit der eigenlijke wetenschap en der wijsbegeerte , — een bezit, dat 

 die priesters niet ligt lieten varen, daar het hun een blijvend over- 

 wigt over de overige standen des volks verzekerde. Wat zij daarvan 

 den volke mededeelden , bestond slechts in praktische voorschriften en 

 regelen, van zoodanige n aard en op zoodanige wijze voorgesteld, dat 



