DE STORMEN OP DEN NOOKD-ATLANTISCHEN 



OCEAAN. 



Het jaar 1861 staat in de jaarboeken der zeevaart wegens de tal- 

 rijke schipbreuken als een ongeluksjaar aangeteekend. Meer dan 2000 

 schepen werden eene prooi der golven. Ook de eerste maanden van 

 het jaar 1862 waren weinig minder rampspoedig; vooral waren de 

 laatste dagen van Februarij en de eerste van Maart zeer rijk in zee- 

 stormen en zeerampen. 



Eene zoo snelle opeenvolging van averijen en schipbreuken doet 

 eene zamenwcrking van oorzaken vermoeden , welke het niet onbelangrijk 

 geacht kan worden nader te onderzoeken. 



Een aanzienlijk gedeelte van de Noord-Europesche handelsvloot 

 houdt zich gedurende den zomer bezig met de Oostzee-vaart en het 

 transport van steenkool, ijzer en hout van de kusten van Groot- 

 Britannië en Skandinavië naar de handelshavens van de Noord- en 

 Oostzee. Wordt die vaart door het ijs gestremd , dan begeven zij zich, 

 zoo ze niet opleggen, veelal op de vaart naar de Middellandsche zee, 

 West-Indië , Amerika enz. Al deze schepen doorkruisen den Atlan- 

 tischen oceaan in eene streek, die in dat jaargetijde tot de gevaarlijkste 

 wateren behoort. Het is algemeen bekend, dat van de Amerikaansche 

 kust zich een geweldige stroom, de zoogenoemde golfstroom, naar de 

 noordwestkust van Europa wendt. Het aanzienlijk verschil van tem- 

 peratuur tusschen dezen ontzagchelijken stroom en den kouden pool- 

 stroom, die hem aan zijnen noordrand raakt, en dat tusschen de 20 en 

 30 graden bedraagt, is de groote oorzaak van de veelvuldige en 

 vreeselijke stormen in deze streek. Het is deze golfstroom, die op 

 den Noord-Atlantischen oceaan die woedende stormen verwekt en de 

 digte nevels over New-Foundland uitbreidt , welke de scheepvaart in 

 den winter daar zoo gevaarlijk maken. De verbazende hoeveelheid warm 



